| ชื่อเรื่อง | : | รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู โดยกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี |
| นักวิจัย | : | พนัส ดอกบัว |
| คำค้น | : | กลุ่มชาติพันธุ์บรู , การมีส่วนร่วม , ภาษาบรู , อุบลราชธานี |
| หน่วยงาน | : | สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2553 |
| อ้างอิง | : | http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG51E0113 , http://research.trf.or.th/node/6033 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | โครงการวิจัย รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรูโดยกลุ่มชาติพันธุ์บรูบ้านท่าล้งตา บลห้วยไผ่ อา เภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ภาษาและวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์บรู ศึกษาองค์ความรู้เรื่องภาษาบรู สถานการณ์การใช้ภาษาบรู และสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงภาษาบรู เพื่อหารูปแบบใ นการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรูโดยการมีส่วนร่วมของกลุ่มชาติพันธุ์บรูบ้านท่าล้ง โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบมีส่วนร่วม ศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องและการเก็บข้อมูล ภาคสนาม โดยวิธีการสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์เชิงลึก การจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และนา เสนอแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษาปรากฏดังนี้ กลุ่มชาติพันธุ์บรูบ้านท่าล้งเดิมตั้งถิ่นฐานอยู่บ้านลาดเสือในเขตประเทศลาว และอพยพเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านท่าล้งในเขตประเทศไทย ในปีพ .ศ. 2452 เดิมชาวบรูมีความเชื่อเรื่องผีและนับถือฮีตโดยกลุ่มญาติพี่น้องร่วมฮีตกัน และมีภาษาพูดเป็นของคนเอง ระบบเครือญาติของชาวบรูจะยึดถือกันทางสายเลือดที่มีบรรพบุรุษร่วมกันและขยายออกเป็นญาติเกี่ยวดองและแบบสมมติ โดยเฉพาะในกลุ่มที่นับถือผีประจา ฮีตเดียวกันจะมีความใกล้ชิดและเป็นญาติสนิทกัน ต้องเข้าร่วมในพิธีกรรมสา คัญประจา ฮีต เช่น งานระปืป ภาษาบรูเป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกมอญ - เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก กลุ่มกะตู ที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ ใช้พูดสื่อสารกันในกลุ่มชาวบรู โดยไม่มีตัวหนังสือ ต่อมาชาวบรูบ้านท่าล้งได้ส่งคืนฮีต(พ.ศ. 2530) เลิกนับถือผีฮีตหันมานับถือพุทธศาสนา ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงทาง สังคมวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน รวมไปถึงกระบวนการสร้างรัฐชาติของไทยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมของชาวบรู โดยเฉพาะภาษาบรูที่ทา ให้มีการใช้ลดน้อยลง คนรุ่นใหม่หันมาใช้ภาษาอีสานหรือภาษากลางในการติดต่อกันทั้งภายในชุมชนและภายนอกชุมชน เนื่องจากชาวบรูขาดความภาคภูมิใจในภาษาของตนเอง มีการสิ่งเสริมการใช้ภาษาไทยทั้งในระบบโรงเรียนและในกระบวนการสร้างรัฐชาติด้านอื่นๆ รวมไปถึงการรับเอาวัฒนธรรมจากภายนอกชุมชน รวมทั้งรูปแบบการพัฒนาด้านต่างๆ ตลอดจนขาดกิจกรรมส่งเสริมการใช้ภาษาบรูทั้งในระดับครอบครัว ระดับเครือญาติ และระดับชุมชน ซึ่งชุมชนชาวบรูตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับภาษาของตน จึงได้ร่วมกันศึกษาและหารูปแบบในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู ด้วยการสืบค้นรวบรวมคา ศัพท์ภาษาบรู เพลงบรู นิทานบรู นา มาวิเคราะห์ รวบรวม และจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาบรูร่วมกัน ทั้งการอ่านภาษาบรู ทางหอกระจายข่าว การจัดทา บัตรคา ภาษาบรู การเล่านิทานบรูโดยคนเฒ่าคนแก่ การทา นิทานบรูมาจัดทา เป็นหนังสือนิทานภาพภาษาบรู การร้องเพลงภาษาบรู และจัดกิจกรรมการเรียนภาษาบรูทั้งในชุมชนและในโรงเรียนเพื่อการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรูให้อยู่ร่วมกับชุมชนชาวบรูและการพัฒนาอย่างยั่งยืนสืบต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
พนัส ดอกบัว . (2553). รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู โดยกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี.
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. พนัส ดอกบัว . 2553. "รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู โดยกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี".
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. พนัส ดอกบัว . "รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู โดยกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี."
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2553. Print. พนัส ดอกบัว . รูปแบบการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาบรู โดยกลุ่มชาติพันธุ์บรู บ้านท่าล้ง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2553.
|
