การวิจัยองค์กรชุมชนรูปแบบใหม่เป็นการศึกษาถึงปัจจัยเงื่อนไขของการเกิดองค์กรชุมชนรูปแบบใหม่ ศึกษาการพัฒนาการขององค์กรชุมชน รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรชุมชนด้วยกันเอง การศึกษานี้ใช้วิธีการเชิงคุณภาพ การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบปลายเปิดซึ่งผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญได้เลือกแบบเจาะจงได้แก่ กลุ่มสหาย ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ประธานองค์กรชุมชน กรรมการการบริหาร และคนปฏิบัติงานในชุมชน และจากการจัดเวทีสนทนากลุ่มขนาดเล็ก และเวทีเสวนาขนาดใหม่กับที่ปรึกษาองค์กรชุมชน สมาชิกของชุมชน จากการศึกษาพบว่า การจัดการองค์กรรูปแบบใหม่ในช่วงดั้งเดิม หรือช่วงเริ่มแรกที่ชุมชนเป็นชุมชนที่มีระบบเศรษฐกิจแบบดั้งเดิมหรือแบบพอเพียง สามารถพึ่งตนเองได้ในด้านปัจจัยสี่ในระดับสูง โดยมีปัจจัยที่สำคัญในการพึ่งตนเองได้แก่ ความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติ จำนวนประชากรน้อย และความสัมพันธ์แบบเครือญาติในชุมชน ชุมชนในช่วงขยายตัวได้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากปัจจัยภายนอก ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงแบบแผนการผลิตที่เน้นการผลิตเพื่อขาย ทำให้ชุมชนมีระบบเศรษฐกิจแบบพึ่งพา ระดับการพึ่งตนเองในด้านปัจจัยสี่ลดลงต้องพึ่งพาภายนอกมากขึ้น ชุมชนเกิดวิกฤติในด้านเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม ชุมชนได้มีการรวมตัวเป็นองค์กรชุมชนรูปแบบใหม่เพื่อดำเนินกิจกรรมในการพึ่งพาตนเองในด้านต่างๆ ทั้งเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม จากการศึกษายังพบอีกว่าองค์กรชุมชนรูปแบบใหม่ มีบทบาทสำคัญในชุมชนในการสร้างกระบวนการการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้ของชุมชน โดยเฉพาะกิจกรรมด้านการเรียกร้องสิทธิทางสังคม ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม พลังอำนาจของชุมชนในการใช้สิทธิของชุมชนในการต่อรองเพื่อจัดการทรัพยากรธรรมชาติ การสร้างเครือข่าย การเรียนรู้ และได้เรียนรู้ถึงการพัฒนาการขององค์กรรูปแบบใหม่ที่ก่อเกิดในชุมชน ตลอดจนได้เรียนรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรรูปแบบใหม่ของชุมชนซึ่ง สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติงานขององค์กรที่จะเกิดขึ้นใหม่ต่อไปได้