ในอดีต เกษตรกรไทยทำการเกษตรแบบปลูกพืชเชิงเดี่ยว มีการใช้สารเคมี และใช้ปุ๋ย เร่งผลผลิต เพื่อเอาไปขายให้ได้ราคา เป็นการทำการเกษตรแบบต่างคนต่างทำ ต่างคนต่างขาย นอกจากนี้ยังถูกเอารัดเอาเปรียบจากพ่อค้าคนกลางที่กดราคาสินค้า ทำให้เกษตรกรไทยยากจน เนื่องจากไม่มีการรวมกลุ่มกันทำ ไม่ร่วมกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น เกษตรทฤษฎีใหม่เป็นแนวทางหนึ่งที่เป็นทางออกให้เกษตรกร ซึ่งเป็นการทำการเกษตรแบบยั่งยืนรูปแบบหนึ่ง โดยมีแนวคิดในการเกษตรโดยเน้นให้เกษตรกรพออยู่พอกิน โดยมีหลักสำคัญคือ ต้องการให้เกษตรกรสามารถเลี้ยงตนเองได้ในระดับที่ประหยัด และทำให้เกษตรกรรายย่อยสามารถพึ่งตนเองได้ และที่สำคัญก็คือ จะเป็นระบบที่สร้างความสามัคคีในหมู่คณะและครอบครัว รู้จักช่วยเหลือตนเองและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มีการร่วมค้ากับธุรกิจเอกชน รวมมือกับแหล่งเงินและแหล่งพลังงาน เพื่อให้นำไปสู่การพัฒนาที่สมบูรณ์ คณะผู้วิจัยได้เจาะจงทำการศึกษากลุ่มเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ ตามแนวพระราชดำริ ตำบลแม่แฝกใหม่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ โดยภาครัฐได้มีการจัดเป็นเขตนิคม เกษตรกรได้รับการจัดสรรที่ดินเพื่อทำการเกษตร มีการชลประทาน เพื่อพัฒนาแหล่งน้ำให้เกษตรกรสามารถมีน้ำใช้ตลอดปี จึงทำให้เกษตรกรหันมาทำการเกษตรทฤษฎีใหม่ ซึ่งพื้นที่นี้มีความพิเศษกว่าพื้นที่อื่นที่มีการทำการเกษตรทฤษฎีใหม่เหมือนกันคือมีการรวมกลุ่มที่ถูกต้องมีเครือข่ายที่ชัดเจน เป็นไปตามรูปแบบของการทำการเกษตรทฤษฎีใหม่ในขั้นที่ 1 และ ขั้นที่ 2 จึงเป็นพื้นที่ที่น่าจะเข้าไปทำการศึกษาวิจัย คณะผู้วิจัยเล็งเห็นถึงความสำคัญ ซึ่งการวิจัยนี้มีผลต่อการปรับเปลี่ยนวิถีทางการเกษตรของเกษตรกร และส่งผลต่อเนื่องถึงคุณภาพชีวิตของเกษตรกร ในการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจและสังคม และวิสัยทัศน์ของเกษตรกรต่อโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ 2. ศึกษาผลที่เกิดขึ้นจากการทำเกษตรทฤษฎีใหม่ด้านการผลิต การตลาด และกระบวนการเรียนรู้ของเกษตรกร 3. ศึกษารูปแบบของการผลิต การตลาด กระบวนการเรียนรู้ที่ผ่านมาของเกษตรกรในโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ 4. ศึกษาแนวทางในการพัฒนารูปแบบการผลิต การตลาด และกระบวนการ เรียนรู้ของเกษตรกรในโครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ คณะผู้วิจัยหวังว่างานวิจัยครั้งนี้จะเกิดประโยชน์ต่อผู้ศึกษาที่ต้องการพัฒนาการเกษตรของตนเอง หรือปรับเปลี่ยนวิถีทางการเกษตรเชิงเดี่ยวไปเป็นเกษตรทฤษฎีใหม่ นอกจากนี้ คณะผู้วิจัยยังให้ความสำคัญต่อกระบวนการเรียนรู้ของเกษตรกร จึงใช้เทคนิคการศึกษาโดย จัดให้มีการประชุมเชิงปฏิบัติการโดยใช้การปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม (PAR) และมีการสนทนากลุ่ม (FGD)