จากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสไข้หวัดนก H5N1 ในหลายประเทศ และการแพร่ระบาดใหญ่ของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ 2009 ไปทั่วโลกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 ทำให้เกิดความตื่นตัวในการศึกษา ค้นหาและพัฒนายาตัวใหม่อย่างกว้างขวางทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อหายาที่มีประสิทธิภาพที่สามารถออกฤทธ์ิได้ดีกับทั้งไวรัสไข้หวัดสายพันธุ์ปกติและสายพันธุ์กลายพันธุ์ งานวิจัยนี้ได้สร้างแบบจำลองโครงสร้างสามมิติของสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างยาทามิฟลูและเอนไซม์นิวรามินิเดสของเชื้อไวรัสนกและเชื้อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ทั้งสายพันธุ์ปกติและสายพันธุ์กลายพันธุ์ที่ตำแหน่งต่าง ๆ โดยใช้ระเบียบวิธีการคำนวณเชิงโมเลคิวร์ลาไดนามิกซิมูเลชัน จากผลการศึกษาพบว่ายาทามิฟลูสามารถใช้รักษาไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ชนิดนี้ได้ดี เนื่องจากยาสามารถเข้าจับในบริเวณ binding site ของเอนไซม์นิวรามินิเดส N1 ได้อย่างเหมาะสมและจับได้ดีกว่าเอนไซม์นิวรามินิเดส N1 ของไข้หวัดนก H5N1 เล็กน้อยนอกจากนี้การกลายพันธุ์ที่ตำแหน่ง H274Y ของเอนไซม์นิวรามินิเดสจะส่งผลให้ขนาดของ binding siteของยาทามิฟลูลดลงอย่างมาก จึงเป็นสาเหตุสำคัญของการดื้อยา ขณะที่ในการกลายพันธุ์ที่ตำแหน่ง N294Sนั้น พบว่าการดื้อยาทามิฟลูไม่รุนแรงนัก เนื่องจากขนาดของ binding site ของยาทามิฟลูมีขนาดค่อนข้างเท่าเดิม จากการศึกษาทำนายประสิทธิภาพของยาทามิฟลูในการยับยั้งไข้หวัดใหญ่ 2009 ที่คาดว่าจะพบการดื้อยาในอนาคต เนื่องจากการกลายพันธุ์ที่ตำแหน่งอื่น ๆ เช่น E119V และ R292K จากการศึกษาพบว่าประสิทธิภาพของยาทามิฟลูจะลดลงอย่างมากถ้าเกิดการกลายพันธุ์ที่ตำแหน่ง R292K คณะผู้วิจัยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยนี้จะเพิ่มความรู้ความเข้าใจมากยิ่งขึ้นเกี่ยวกับกระบวนการหรือกลไกการยับยั้งการแพร่พันธุ์ของเชื้อไวรัสไข้หวัดนกและไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ตลอดจนใช้เป็นข้อมูลในการติดตามการกลายพันธุ์หรือการอุบัติขึ้นของไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ในปีต่อๆ ไปอีกด้วย