ในงานวิจัยนี้ มุ่งเน้นที่ recombinant HBGase I, II และ III จากผึ้งโพรงไทย (Apis cerana indica) ซึ่งเป็นผึ้งเศรษฐกิจอย่างหนึ่ง ในการตรวจสอบรูปแบบการแสดงออกของยีน ทำการเก็บตัวอย่างผึ้งที่อยู่ในระยะการเจริญต่างๆ ได้แก่ ระยะไข่ ตัวอ่อน ดักแด้และตัวเต็มวัยพบว่ายีน HBGase I และ III มีการแสดงออกสูงสุดในผึ้งตัวเต็มวัยที่เป็นผึ้งออกหาอาหาร ส่วนHBGase II มีการแสดงออกสูงสุดในผึ้งระยะตัวอ่อนและดักแด้ แต่มีระดับการแสดงออกในระยะตัวเต็มวัยที่น้อยกว่าและไม่มีการแสดงออกเลยในระยะไข่ จากการค้นหาลำดับนิวคลีโอไทด์ที่ยาวเต็มสายของยีน ได้ส่วนปลายสายของ HBGase III ในส่วนของ HBGase I ได้ลำดับนิวคลีโอไทด์บางส่วนที่มีความยาว 942 bp และในส่วนของ HBGase II ได้ลำดับนิวคลีโอไทด์บางส่วนที่มีความยาว 834 bp เมื่อมาพิจารณาที่ความเหมือนของลำดับนิวคลีโอไทด์ พบว่าลำดับนิวคลีโอไทด์ของ HBGase I มีความเหมือนกับยีนดังกล่าวของ A. cerana japonica isozyme I (NM_AB260890.1) ถึง 98% ในขณะที่ลำดับนิว คลีโอไทด์ของ HBGase II มีความเหมือนกับยีนดังกล่าวของ A. cerana japonica isozyme II (NM_FJ752630.1) ถึง 100% ต่อมาทำการโคลน HBGase III (ความยาวของยีนเต็มสาย 1,704 bp) เข้าสู่ pPICZαA (ซึ่งเป็น expression vector) แล้วทำการ transform เข้าสู่ยีสต์ Pichia pastoris GS115 พบว่า recombinant HBGase III มีการแสดงออกสูงสุดเมื่อถูก induce ด้วย 1% methanol เป็นเวลา 144 ชั่วโมง (7 วัน) ได้ activity ของ HBGase III ที่หลั่งออกนอกเซลล์ 6 U จากการเลี้ยงยีสต์ที่ 1.2 ลิตร นอกจากนี้ยังพบว่าเอนไซม์ดังกล่าวมี pH activity, pH stability, และ thermal stability ที่ 5.0, 4.5-7.5, และ < 500C ตามลำดับ เมื่อมาพิจารณาที่ substrate specificity พบว่า maltose และ p-nitrophenyl α-D-glucoside (PNPG) เป็นสารตั้งต้นที่เหมาะสมที่สุด