ด้วยความตระหนักและเล็งเห็นถึงความสำคัญของโรคกลุ่มอาการภูมิคุ้มกันบกพร่อง(โรคเอดส์) ซึ่งได้คร่าชีวิตคนทั่วโลกหลายต่อหลายล้านคนซึ่งจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่มีวิธีรักษาให้หายได้ ดังนั้นงานวิจัยโครงการนี้จึงได้นำเสนอแบบจำลองเฟ้นสุ่มเชิงชีวฟิสิกส์เกี่ยวกับวิธีเลียวแคฟอเฟเรซิส เพื่อใช้ศึกษาเชิงคำนวณถึงความเป็นไปได้ของการใช้เป็นวิธีบำบัดทางเลือกสำหรับโรคเอดส์ ในการนี้วิธีการจำลองสถาณการเชิงคมพิวเตอร์แบบมอนติคาร์โลจะถูกใช้เป็นวิธีวิจัยหลัก จุดประสงค์หลักของงานวิจัยก็เพื่อศึกษาถึงผลการเปลี่ยนเชิงพลวัตของเม็ดเลือดขาวชนิดซีดีสี่ต่อการบำบัดด้วยวิธีเลียวแคฟอเฟเรซิสสำหรับช่วงระยะเวลาสั้น(สัปดาห์) และช่วงระยะเวลายาว (ปี) ในผู้ติดเชื้อแต่ละคน เราได้ทำการจำลองสถาณการณ์เพื่อวัดจำนวนประชากรของเม็ดเลือดขาวชนิดซีดีสี่ในระบบเนื้อเยื่อน้ำเหลืองด้วยเงื่อนไขและสถาณการณ์ต่างๆ นั่นคือ จุดของเวลาตั้งต้นในการบำบัดและความถี่ในการบำบัดด้วยวิธีเลียวแคฟอเฟเรซิสเมื่อเปรียบเทียบกับผลที่ไม่มีการบำบัด ผลการศึกษาพบว่าประเด็นทั้งสองดังได้กล่าวมามีผลอย่างมากต่อประสิทธิภาพของวิธีเลียวแคฟอเฟเรซิส ดังนั้นจึงน่าจะเป็นข้อเสนอแนะที่สมเหตุสมผลหากได้มีการใช้วิธีเลียวแคฟเฟอรีสิสในการบำบัดทางเลือกที่มีผลข้างเคียงน้อยโดยเฉพาะต่อผู้ป่วยโรคเอดส์ที่ดื้อยา อย่างไรก็ตามยังยังคงมีความจำเป็นที่จะต้องมีการวิจัยต่อไปทั้งในห้องปฏิบัติการและทางคลีนิคเพื่อให้ได้มาซึ่งผลการศึกษาที่อาจจะสนับสนุนหรือโต้แย้งผลจากวิธีเชิงคำนวณของเรา อนึ่งการศึกษาของเรายังคงมีคำถามสำคัญๆที่เกี่ยวข้องอีกจำนวนมากที่ยังไม่ได้ถูกตอบ ประเด็นที่สำคัญ อาธิเกี่ยวกับผลอันเนื่องจากปัจจัยของสัดส่วนของปริมาณเม็ดเลือดขาวที่ติดเชื้อที่ต้องการกรองออกในแต่ละครั้ง ช่วงเวลาของการบำบัด และสภาวะของเซลที่ถูกกรองออก ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ล้วนแล้วแต่น่าจะมีผลต่อความเป็นไปของโรคทั้งสิ้น