การพัฒนาการเลี้ยงสาหร่ายทะเลแบบผสมผสานภายใต้ระบบควบคุมการเลี้ยงแบบกึ่งปิดได้ถูกออกแบบขึ้น เพื่อการปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตและคุณภาพของสาหร่ายวุ้นสกุล Gracilaria การเลี้ยงสาหร่ายวุ้นแบบผสมผสานนี้ มุ่งเน้นในด้านการจัดการปัจจัยแวดล้อมภายในระบบเลี้ยงให้สมดุลและใช้น้ำทิ้งจากการเลี้ยงปลาเพื่อเลี้ยงสาหร่ายทะเล ระบบควบคุมการเลี้ยงสาหร่ายวุ้นแบบกึ่งปิดนี้ประกอบด้วย บ่อพักน้ำทะเล บ่อเลี้ยงปลากะพงขาว บ่อบำบัดด้วยสาหร่ายสีเขียว และบ่อเลี้ยงสาหร่ายวุ้น การศึกษาในครั้งนี้ การศึกษาการเจริญและความหนาแน่นของสาหร่ายวุ้น ภายใต้ระบบควบคุมการเลี้ยงแบบกึ่งปิด ได้ทดลองในบ่อซีเมนต์กลางแจ้งขนาด 1 ตัน เลี้ยงท่อนพันธุ์ของสาหร่ายวุ้น G.fisheri ที่ความหนาแน่น 500 1000 1500 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. ในน้ำทะเลธรรมชาติ เพื่อเป็นชุดควบคุม และเลี้ยงในน้ำทิ้งจากการเลี้ยงปลากะพงขาว ที่ความหนาแน่นปลา 5 ตัว/ต.ร.ม. และ 10 ตัว/ต.ร.ม. ซึ่งพบว่า G. fisheri มีการเจริญสูงสุด เมื่อเลี้ยงที่อัตราส่วนความหนาแน่นปลาต่อสาหร่าย 5 ตัว ต่อสาหร่ายวุ้น 500 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. สาหร่ายที่เลี้ยงได้มีปริมาณโปรตีนสูงกว่าสาหร่ายวุ้นที่เลี้ยงในน้ำทะเลธรรมชาติ การทดลองยังได้ดำเนินการภายใต้ระบบควบคุมการเลี้ยงแบบปิดในบ่อซีเมนต์กลางแจ้ง ขนาด5 ตัน โดยเลี้ยงท่อนพันธุ์สาหร่าย G. edulis ที่ความหนาแน่น 1,817 กรัมน้ำหนักสด/ ต.ร.ม. (250 กรัมน้ำหนักสด/ตะกร้า) และ 3,634 กรัมน้ำหนักสด/ ต.ร.ม. (500 กรัมน้ำหนักสด/ตะกร้า) ตั้งแต่เดือนกันยายน 2547 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2548 G. edulis ให้ผลผลิตสูงสุด 6,260 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. เมื่อเลี้ยงสาหร่ายวุ้นที่ความหนาแน่น 3,634 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. ขณะที่ตัวอย่างสาหร่ายที่เลี้ยงที่ความหนาแน่น 1,817 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. ให้ผลผลิตสูงสุด 3,140 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. สาหร่ายวุ้นซึ่งเลี้ยงที่ความหนาแน่น 1,817 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม มีอัตราการเจริญดีกว่าสาหร่ายวุ้นที่เลี้ยงที่ความหนาแน่น 3,634 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. จากการศึกษาเปรียบเทียบการเจริญของ G. edulis และ G.fisheri ในบ่อ 5 ตัน ตั้งแต่เดือนเมษายน ถึงเดือนตุลาคม 2548 พบว่า G. edulis ให้ผลผลิตสูงสุด 5,630 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. ในขณะที่ G. fisheri ให้ผลผลิตสูงสุด 2,100 กรัมน้ำหนักสด/ต.ร.ม. นอกจากนี้การทดลองเลี้ยงสาหร่ายวุ้นภายใต้ระบบควบคุมการเลี้ยงแบบกึ่งปิดยังได้ดำเนินการในบ่อดิน โดยเลี้ยงสาหร่ายวุ้น G. fisheri ด้วยวิธีแขวนเส้นเชือก และวิธีหว่าน ตั้งแต่เดือนมีนาคม ถึงเดือนพฤษภาคม 2547 ภายหลัง 1 เดือนของการเลี้ยง G. fisheri ที่เลี้ยงโดยวิธีแขวนเส้นเชือก มีอัตราการเจริญสูงสุด 1.04 ± 0.84 เปอร์เซ็นต์/วัน แต่อัตราเจริญลดลงและเน่าตายหมดในเดือนถัดมาหลังจากนั้น ได้นำสาหร่ายวุ้น G. edulis มาทดลองเลี้ยงแทนในบ่อดิน แต่พบว่า G. edulis ไม่สามารถเจริญเติบโตได้ เนื่องจากน้ำในบ่อดินมีความเค็ม ความเป็นด่าง และความกระด้างสูง และทัลลัสเน่าตายหมด ผลจากการศึกษา ผลผลิตสาหร่ายวุ้นที่เลี้ยงได้ทั้งในบ่อ 1 ตันและ 5 ตัน มีองค์ประกอบทางเคมีในเนื้อเยื่อ จำพวกไขมันต่ำ ในขณะที่ปริมาณโปรตีนมีค่าสูง รวมทั้งปริมาณวุ้นที่สกัดได้จาก G.edulis มีค่าสูงประมาณ 44.1% การศึกษาในครั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่า ภายใต้ระบบควบคุมการเลี้ยงแบบกึ่งปิด สามารถเพิ่มผลผลิตและคุณภาพสาหร่ายวุ้นในบ่อซีเมนต์กลางแจ้งได้ระดับหนึ่ง แต่ยังไม่สามารถเพิ่มผลผลิตในบ่อดินได้ ณ ปัจจุบัน