จากการที่ภาคประชาชนบางกลุ่มในพื้นที่มาบตาพุดและองค์กรพัฒนาเอกชนอาศัยความเดือดร้อนจากปัญหามลพิษที่เกิดจากผู้ประกอบการฯในช่วงหลายปีที่ผ่านมาได้ฟ้องต่อศาลปกครองประมาณกลางปี 2552 ให้ผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมในเขตพื้นที่มาบตาพุด(ซึ่งมีความหมายกินความรวมมากกว่าเพียงนิคมมาบตาพุด) ปฏิบัติตามนัยยะของมาตรา 67 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญจนทำให้เกิดการชะลอหรือเลิกโครงการหรือระงับโครงการหลายโครงการ ส่งผลกระทบอย่างมหาศาลไปยังภาคเศรษฐกิจทั้งในพื้นที่มาบตาพุดเองและมหัพภาค แต่การณ์กลับปรากฏว่าทุกภาคส่วนกลับใช้วิกฤตในครั้งนั้นเป็นโอกาสในการที่จะพัฒนาประเทศแบบยั่งยืนต่อไปในอนาคต โดยได้หันมาหามาตรการรวมทั้งงบประมาณเพื่อเยียวยาประชาชนและฟื้นฟูทรัพยากรสิ่งแวดล้อมในชุมชน แต่ปัญหายังมีอยู่มากมายเกินกว่าที่จะแก้ไขเยียวยาได้ครบถ้วนในภาวการณ์และความรู้ความเข้าใจขณะนี้ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) จึงได้มีดำริที่จะหาภาคีมาร่วมกันค้นหาโจทย์หรือหัวข้อวิจัยที่จะนำไปศึกษาเพื่อหาวิธีการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังเพิ่มเติมในโอกาสต่อไป รวมทั้งหัวข้อใดที่ไม่จำเป็นต้องทำการศึกษา หากมีความสำคัญเร่งด่วน ภาครัฐหรือผู้ประกอบการก็สามารถเลือกหัวข้อนั้นๆไปดำเนินการได้ทันที โจทย์วิจัยหรือหัวข้องานที่ ทั้ง 4 ภาคี คือ (1) ภาคประชาชน (2) ภาคผู้ประกอบการ (3) ภาครัฐและ (4) ภาควิชาการ เห็นว่ามีความสำคัญที่สุดและ/หรือ ควรนำไปดำเนินการทันที 10 อันดับแรก ได้แก่ (1) การศึกษาผลกระทบอย่างต่อเนื่องเป็นระยะยาว (cohort study) ของภาวะมลพิษต่อสุขภาพของประชาชนในพื้นที่มาบตาพุด (4.27 คะแนน จากคะแนนเต็ม 5) (2) ตัวบ่งชี้(indicator)ผลกระทบทางด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติ และสุขภาพ อย่างรุนแรงต่อชุมชน (4.22 คะแนน) (3) การสร้างความเชื่อมั่นของประชาชนในพื้นที่มาบตาพุดต่อภาครัฐในการบังคับใช้กฎหมายและแนวทางการทำ EHIA ฯลฯ (4.21 คะแนน) (4) การลดมลพิษ การฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม และการเยียวยาปัญหาของชุมชนในพื้นที่มาบตาพุดอย่างเป็นระบบ (4.18 คะแนน) (5) การติดตามตรวจสอบผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนในพื้นที่มาบตาพุดอย่างต่อเนื่อง โดยใช้ตัวชี้วัดคุณภาพชีวิตและสุขภาพที่สัมพันธ์กับคุณภาพสิ่งแวดล้อม (4.16 คะแนน) (6) แผนการจัดการเมืองอย่างยั่งยืน รวมถึงเมืองน่าอยู่ และเมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ สำหรับพื้นที่มาบตาพุด (4.11 คะแนน) (7) การกำหนดยุทธศาสตร์ นโยบายและแผนการพัฒนาประเทศ(และ/หรือ พื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง)โดยผ่านกระบวนการ SEA (การประเมินสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์) (4.04 คะแนน) (8) ระบบการจัดการกากของเสียอันตรายในพื้นที่มาบตาพุด (4.01 คะแนน) (9) การวิเคราะห์ และประเมินกฎหมายด้านสิ่งแวดล้อมทั้งหมด เพื่อการบูรณาการ (4.00 คะแนน) (10) นโยบายและแผนการวางผังเมืองอย่างมีส่วนร่วมและการบังคับใช้กฎหมายผังเมืองให้มีสัมฤทธิ์ผล (3.96 คะแนน) อนึ่ง เป็นที่น่าสังเกตว่าประเด็นเกี่ยวกับแรงงาน และกรรมการองค์การอิสระด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ (กอ.สส.) ไม่ได้รับความสำคัญจาก 4 ภาคีมากนัก คือได้รับการจัดลำดับเพียงประมาณ 128-129 และ 125,127 จาก 129 หัวข้อ ตามลำดับ