งานวิจัยนี้ศึกษาตัวเร่งปฏิกิริยาสตีมรีฟอร์มมิงคอมพอสิทของคอปเปอร์ และซิงค์ บนตัวรองรับเมโซพอรัสซิลิกาชนิด SBA-15 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการเร่งปฏิกิริยา และทำให้ตัวเร่งปฏิกิริยามีเสถียรภาพสูงขึ้น ตัวเร่งปฏิกิริยาถูกเตรียมด้วยวิธีจุ่มชุ่มของสารละลายคอปเปอร์ไนเตรท และสาระลายซิงก์ไนเตรท ตัวเร่งปฏิกิริยาที่เตรียมได้ถูกนำไปวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน การวิเคราะห์การดูดซับ และการคายซับด้วยแก๊สไนโตรเจน การเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์ และการวิเคราะห์ด้วยพลาสมาที่เกิดจากการเหนี่ยวนำคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ตัวเร่งปฏิกิริยาจะถูกนำมาศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมในการเร่งปฏิกิริยา โดยการเปลี่ยนแปลงปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดปฏิกิริยา ได้แก่ อัตราส่วนของโลหะคอปเปอร์ต่อซิงก์บนตัวรองรับ อัตราส่วนระหว่างเมทานอลกับน้ำ และอุณหภูมิที่ใช้ในปฏิกิริยา ก๊าซผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการทดลองจะนำไปทดสอบด้วยเครื่องก๊าซโครมาโทกราฟ โดยจากการทดลองพบว่าการใช้อัตราส่วนของโลหะคอปเปอร์ต่อซิงก์เป็น 1:1 และอัตราส่วนระหว่างเมทานอลกับน้ำเป็น 2:1 จะให้การเปลี่ยนแปลงไปเป็นผลิตภัณฑ์ก๊าซไฮโดรเจนสูง โดยจะสูงที่สุดที่อุณหภูมิ 573 เคลวิน และให้ปริมาณการผลิตค่อนข้างคงที่ตลอดช่วงการทดลอง สำหรับงานวิจัยที่ทำควบคู่คือการศึกษาการผลิตน้ำมันไบโอดีเซลจากปฏิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชันของน้ำมันถั่วเหลืองกับเมทานอล โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาโพแทสเซียมไอโอไดด์บนตัวรองรับเมโซพอรัสซิลิกา ได้ศึกษาอิทธิพลของอุณหภูมิที่ใช้ในการเกิดปฏิกิริยา (50-70 องศาเซลเซียส) เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของโพแทสเซียมไอโอไดด์บนตัวรองรับ(5-15เปอร์เซ็นต์) เวลาที่ใช้ในการเกิดปฏิกิริยา(6-10 ชั่วโมง) และปริมาณของตัวเร่งปฏิกิริยา(2.5-7.5 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของน้ำมันที่ใช้) ที่มีต่อเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนไปเป็นเมทิลเอสเทอร์ จากการศึกษานี้สภาวะที่เหมาะสมที่ใช้ในการผลิตน้ำมันไบโอดีเซลคืออุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียส โพแทสเซียมไอโอไดด์บนเมโซพอรัสซิลิกา15 เปอร์เซ็นต์ เวลาในการเกิดปฏิกิริยา 8 ชั่วโมง และปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา 5 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของน้ำมันโดยให้เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนไปเป็นเมทิลเอสเทอร์ 90.9%