งานวิจัยนี้ศึกษาอิทธิพลของการเติมยิบซั่ม (แหล่งของแคลเซียม) ภูไมท์ (แหล่งของซิลิคอน) และภูไมท์ซัลเฟต (แหล่งของซิลิคอนและแคลเซียม) ลงในวัสดุเพาะเห็ดนางฟ้า (Pleurotus ostreatus) การเติมภูไมท์ในวัสดุเพาะที่ระดับมากถึง 30% ไม่มีผลต่อปริมาณผลผลิตรวม ขนาดดอกและเส้นผ่านศูนย์กลางครีบดอก การเติบยิบซั่มในวัสดุเพาะที่ระดับ 10% ลดปริมาณผลผลิตรวม และถึงแม้การเติมยิบซั่มในวัสดุเพราะที่ระดับ 5% ไม่ได้ลดปริมาณผลผลิตรวม แต่มีผลในการเพิ่มสัดส่วนดอกเห็ดขนาดใหญ่ การเติมภูไมท์ซัลเฟตในวัสดุเพาะที่ระดับมากเกินไป (>10%) มีผลในการลดผลผลิตรวม การเติมยิบซั่ม ภูไมท์ และภูไมท์ซัลเฟต ในวัสดุเพาะสำหรับการผลิต P. ostreatus ไม่มีผลต่อปริมาณแคลเซียมและซิลิคอนในก้านดอกและครีบดอกของ P. ostreatus แต่มีผลต่อลักษณะทางกายภาพโดยมีผลในการเพิ่มค่า drip loss ค่า solid content และค่า centrifugal drip loss นอกจากนี้ค่าเปอร์เซ็น weight gained ของเห็ดบรรจุกระป๋องของเห็ดที่เพาะบนวัสดุเพาะที่เติมยิบซั่ม ภูไมท์ซัลเฟตและภูไมท์สูงกว่าค่าเปอร์เซ็น weight gained ของตัวอย่างควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ภาพถ่ายจาก SEM แสดงว่า hyphae ของเห็ดที่เพาะวัสดุเพาะที่มีการเติมซิลิคอนและหรือแคลเซียมมีลักษณะการเกาะตัวกันหนาแน่นกว่าตัวอย่างควบคุม