Campylobacter jejuni เป็นแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคลำไส้อักเสบในคน การทำลาย C. jejuni ส่วนใหญ่นิยมใช้สารเคมี แต่ก่อให้เกิดการตกค้างของสารเคมีในอาหารและสิ่งแวดล้อม มีงานวิจัยที่ศึกษาศักยภาพของโอโซนและคลื่นวิทยุในการทำลายแบคทีเรียได้หลายชนิดและเป็นวิธีที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษและสารเคมีตกค้าง งานวิจัยนี้จึงได้ศึกษาผลของโอโซนและคลื่นวิทยุต่อ C. jejuni ในการศึกษาการรอดชีวิตของ C. jejuni ในน้ำหลังจากได้รับโอโซนในช่วงเวลาต่างกัน พบว่าการรอดชีวิตของ C. jejuni ลดลงหลังจากได้รับโอโซนเป็นเวลามากขึ้น โดยหลังจากได้รับโอโซนเป็นเวลา 9 นาทีสามารถทำลาย C. jejuni ได้ทั้งหมดจากเชื้อเริ่มต้น 8 log CFU/ml ในการศึกษาการรอดชีวิตของ C. jejuni และ C. jejuni บนแผ่นชีวะของ L. monocytogenes ในน้ำและในน้ำนมหลังจากได้รับโอโซนในช่วงเวลาต่างกัน (เชื้อเริ่มต้น 4 log CFU/ml) พบว่าเมื่อ C. jejuni อยู่ใน medium ต่างกันจะทำให้รอดชีวิตต่างกัน คือ C. jejuni จะรอดชีวิตมากขึ้นเมื่ออยู่บนแผ่นชีวะของ L. monocytogenes, ในน้ำนมและน้ำ ตามลำดับ จากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงลักษณะรูปร่างของ C. jejuni และ C. jejuni บนแผ่นชีวะของ L. monocytogenes หลังได้รับโอโซนด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน พบว่าเมื่อ C. jejuni ได้รับโอโซนเป็นเวลา 5 นาที มีผลทำให้เกิดความเสียหายต่อเยื่อหุ้มเซลล์ และจากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของโปรตีนทั้งหมดในเซลล์และการเปลี่ยนแปลงของยีน พบว่าหลังจากที่ C. jejuni ได้รับโอโซน 9 นาที โปรตีนในช่วงมวลโมเลกุล 31-200 kDa มีการเสียสภาพทางธรรมชาติของโปรตีน และสามารถทำลายยีนก่อโรค cadF, cdtA, cdtB, cdtC และยีน flaA ของ C. jejuni ได้ การรอดชีวิตของ C. jejuni ที่ได้รับคลื่นวิทยุที่ความถี่ 100 kHz ในช่วงเวลาต่างกันพบว่าการรอดชีวิตของ C. jejuni ลดลงเมื่อได้รับคลื่นวิทยุเป็นเวลามากขึ้น ซึ่งเมื่อผ่านคลื่นวิทยุเป็นเวลา 30 นาที สามารถลดจำนวน C. jejuni ได้เพียง 6% เท่านั้น มีการเปลี่ยนแปลงของแถบโปรตีนในช่วงมวลโมเลกุล 45.0-66.2 kDa เพียงเล็กน้อยและไม่ทำลายยีนก่อโรค cadF, cdtA, cdtB, cdtC และยีน flaA ของ C. jejuni โดยสรุปโอโซนสามารถทำลาย C. jejuni ในน้ำ, น้ำนม และแผ่นชีวะของเชื้อจุลินทรีย์อื่น (L. monocytogenes) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อทำลาย C. jejuni ได้ Chemical sanitizers have been widely used to inactivate C. jejuni, consequentially leading to chemical contamination in foods and environment. The bacteriocidal effects of ozone have been studied on some bacteria but not C. jejuni. The objective of this research was to investigate the effects of ozone on survivar of C. jejuni. The results showed that as ozone exposure time increased, C. jejuni survival decreased. C. jejuni at an initial load of 8 log CFU/ml was completely inactivated by ozone exposure for 9 min. Survival of C. jejuni and C. jejuni on biofilm of Listeria monocytogenes in water and milk were also studied. The survival of C. jejuni most improved by the presence of L. monocytogenes biofilm. The strain more survived in milk than in water. Transmission electron microscope revealed that 5 min ozone treatment caused cell membrane destruction in C. jejuni and C. jejuni on biofilm. The more severe ozone treatment for 9 min denatured soluble proteins with molecular weight ranging from 31-200 kDa and damaged virulence genes, cadF, cdtA, cdtB, cdtC and flaA. In conclusion, ozone effectively inactivated C. jejuni suspended in water, milk and attached on biofilm of L. monocytogenes. Ozone showed a great potential to be used as sanitizing agent for C. jejuni inactivation in the food industry. C. jejuni cells were subjected to radio frequency at 100 kHz. The number of C. jejuni was reduced with increase exposure to the radio frequency. After 30 min of radio frequency exposure, the number of C. jejuni was reduced 6%. Gel electrophoresis of whole cell protein showed weak band of 45.0-66.2 kDa. Virulent genes (cadF, cdtA, cdtB and cdtC) and flaA were not affected by radio frequency treatment at 100 kHz. In conclusion, ozone can potentially be used to inactivate C. jejuni in water, milk and on microbial biofilm (L. monocytogenes) and can apply to be used in food industry.