ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง
นักวิจัย : นิพนธ์ ฉัตรทิพากร
คำค้น : ความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ , ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท , ผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรท , ภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RMU4980001 , http://research.trf.or.th/node/4467
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

แม้ว่าภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดร้ายแรงถึงขั้นเสียชีวิต จะถูกรายงานใน ผู้ป่วยที่ได้รับยาซิลเดนาฟิลซิเตรท ทว่าผลของยาชนิดนี้ต่อประสิทธิผลของการทำดี ฟิบริลเลชั่นยังไม่เคยมีการวิจัยมาก่อน จุดมุ่งหมายของการศึกษาในครั้งนี้เพื่อ ทดสอบสมมุติฐานที่ว่าซิลเดนาฟิลซิเตรทสามารถ (1) เพิ่มความแรงของช็อคที่ จำเป็นต้องใช้ เพื่อการทำดีฟิบริลเลชั่นให้ประสบความสำเร็จในขณะเกิดภาวะฟิบริล เลชั่นของหัวใจห้องล่าง (Ventricular fibrillation, VF) (2) เพิ่มค่าอับเปอร์ลิมิทออฟวัล เนอราบิลลิตี้ (upper limit of vulnerability, ULV) (3) ลดระดับค่าความแรงไฟฟ้าใน การเหนี่ยวนำให้หัวใจเกิดการเต้นผิดจังหวะชนิดร้ายแรง (VF threshold, VFT) และ (4) ไนตริคอ็อกไซด์เป็นตัวเพิ่มความรุนแรงของซิลเดนาฟิล วิธีการทดลอง งานวิจัยนี้ใช้สุกรจำนวน 63 ตัว (น้ำหนักระหว่าง 25-30 กิโลกรัม) ในกลุ่มที่ได้รับยา จะถูกทดสอบที่ 2 ความเข้มข้นได้แก่ 100 มิลลิกรัม (ขนาดสูงกว่าที่ใช้ในการรักษา ปรกติ) 50 (ขนาดปกติที่ใช้ในการรักษา) ส่วนกลุ่มควบคุมใช้ saline แทนซิลเดนา ฟิล การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ส่วนเพื่อทดสอบหาค่าของความแรงไฟฟ้าต่ำสุดที่หยุด VF ได้ที่เรียกว่า ดีฟิบริลเลชั่นเทรชโฮล (defibrillation threshold, DFT, ส่วนที่ 1, n=18), ULV และ VFT (ส่วนที่ 2, n=24) ขณะที่การศึกษาผลของไนตริคอ็อกไซด์ ร่วมกับซิลเดนาฟิลก็จะทดสอบหาค่าต่างๆ เหล่านี้เช่นกัน (ส่วนที่ 3, n=21) ในส่วน ที่ 1 และส่วนที่ 2 จะแบ่งสัตว์ทดลองออกเป็น 3 กลุ่มโดยได้รับซิลเดนาฟิลขนาด 50, 100 mg หรือ saline ทว่าส่วนที่ 3 จะได้รับไนโตรกรีเซอรีนร่วมด้วยโดยการ แบ่งกลุ่มจะเหมือนกับการทดลองทั้งส่วนที่ 1 และ 2 ผลการทดลอง ในส่วนที่ 1 ค่า DFT เพิ่มขึ้นภายหลังจากได้รับซิลเดนาฟิลขนาด 100 mg เข้าทางเส้นเลือดดำ โดย คิดเป็นค่าความต่างศักย์เพิ่มขึ้น ~19% และค่าพลังงานรวมเพิ่มขึ้น ~38% ในส่วนที่ 2 ภายหลังจากได้รับซิลเดนาฟิลขนาด 100 mg พบว่าค่า ULV เพิ่มขึ้นเช่นกัน (ค่า ความต่างศักย์เพิ่มขึ้น ~28% และค่าพลังงานรวมเพิ่มขึ้น ~56%) ขณะที่ค่า VFT กลับลดลง (ค่าความต่างศักย์ลดลง ~36% และค่าพลังงานรวมลดลง ~52%) ในส่วน ที่ 3 พบว่าไนโตรกลีเซอรีนไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ กับค่าพารามิเตอร์ต่างๆ สรุปผล การทดลอง ซิลเดนาฟิลซิเตรทขนาดสูงกว่าที่ใช้การรักษาสามารถเพิ่มระดับของ DFT, ULV และลดค่า VFT ได้ การค้นพบเหล่านี้บ่งชี้ให้เห็นว่าที่ความเข้มข้นของ ซิลเดนาฟิลสูงๆ สามารถลดประสิทธิผลของการทำดีฟิบริลเลชั่นและเพิ่มความ อ่อนแอของเนื้อเยื่อหัวใจต่อการเกิดฟิบริลเลชั่นได้มากขึ้น Although fatal arrhythmia and sudden death have been reported in patients taking sildenafil citrate, its effects on defibrillation efficacy as well as arrhythmia induction have not been investigated. The aim of this study was to test the hypotheses that sildenafil citrate (1) increases the shock strength required to successfully defibrillate during ventricular fibrillation (VF), (2) increases the upper limit of vulnerability (ULV), (3) decreases the VF threshold (VFT) and (4) nitric oxide augments these effects of sildenafil. Methods: Sixty-three pigs (25-30 kg) were used in this study. For drug tests, 2 concentrations of sildenafil were used: 100 mg (supratherapeutic level) and 50 mg (therapeutic level). Saline was used as a vehicle. Three experimental series were designed to test the defibrillation thresholds (DFT, series 1, n=18), the ULV and the VFT (series 2, n=24) as well as the effects of combined nitric oxide and sildenafil on these parameters (series 3, n=21). In series 1 and 2, pigs were divided into groups which received either 50 mg or 100 mg sildenafil or saline. In series 3, pigs were divided into groups similar to series 1 with an addition of nitroglycerine in all groups. Results: In series 1, the DFT was increased after 100-mg sildenafil infusion, accounting for a reduction of ~19% by peak voltage and ~38% by total energy. In series 2, the ULV was increased (~28% by voltage and ~56% by total energy), whereas the VFT was decreased (~36% by voltage and ~52% by total energy) after 100-mg sildenafil infusion. In series 3, nitroglycerine did not alter the effects of 100-mg sildenafil on the DFT. Both 50-mg sildenafil and saline did not alter any measured parameters. Conclusion: Supratherapeutic concentration of sildenafil citrate significantly increased the DFT and the ULV and decreased the VFT. These findings indicate that this concentration of sildenafil can decrease the defibrillation efficacy and increase myocardial vulnerability to VF.

บรรณานุกรม :
นิพนธ์ ฉัตรทิพากร . (2552). ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
นิพนธ์ ฉัตรทิพากร . 2552. "ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
นิพนธ์ ฉัตรทิพากร . "ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2552. Print.
นิพนธ์ ฉัตรทิพากร . ผลของยาซิลเดนาฟิลซิเตรท และผลร่วมของไนตริกออกไซด์โดเนอร์กับซิลเดนาฟิลซิเตรทต่อความสามารถในการทำดีฟิบิเลชั่นในหัวใจ รวมทั้งผลต่อภาวะการเกิดการเต้นผิดจังหวะของหัวใจชนิดร้ายแรง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2552.