การจัดการน้ำเพื่อสร้างสภาวะเครียดน้ำเป็นปัจจัยที่อาจสามารถชักนำการออกดอกก่อนฤดูของมังคุด จึงได้ดำเนินการศึกษาระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2550 – กันยายน 2552 โดยการสร้างสภาวะเครียดน้ำด้วยวิธีการต่างๆ เมื่อใบอ่อนมังคุดมีอายุ 8-10 สัปดาห์หลังการแตกใบอ่อนชุดสุดท้ายพบว่าการจัดการสภาวะเครียดน้ำโดยการให้น้ำแบบอิ่มตัว คือปล่อยน้ำขังในร่องต้นมังคุดที่ปลูกในสภาพสวนยกร่อง มีความชื้นดินคงที่อยู่ที่ 0 KPa ส่งผลให้ศักย์ของน้ำในใบและค่าชักนำปากใบมีค่ามากที่สุด ส่วนกรรมวิธีงดน้ำมีความชื้นดิน ค่าศักย์ของน้ำในใบและค่าชักนำปากใบน้อยที่สุด โดยทั้งสองกรรมวิธีสามารถชักนำให้มีการออกดอกเร็วกว่าการให้น้ำต่อเนื่องอย่างน้อย 1 สัปดาห์ ทำให้ขายผลผลิตได้ในราคาที่สูงกว่ากรรมวิธีให้น้ำต่อเนื่องเพราะสามารถเก็บเกี่ยวได้ก่อนช่วงที่มีราคาตกต่ำนอกจากนี้อายุใบก็เป็นปัจจัยที่สำคัญต่อการออกดอกของมังคุด เพราะจากการศึกษาเบื้องต้นพบว่าดอกที่ออกก่อนจะเป็นดอกที่ออกจากใบที่มีอายุ 8-10 เดือน การลดความเสียหายของอาการเนื้อแก้วยางไหลภายในผล โดยการจัดการน้ำแบบต่างๆพบว่า การให้น้ำต้นมังคุดให้เพียงพออย่างสม่ำเสมอ เช่น การปล่อยน้ำขังในร่อง หรือการให้น้ำต่อเนื่องทุก 2 วันตามความต้องการ มีเปอร์เซ็นต์ผลที่เป็นอาการเนื้อแก้วยางไหลน้อยกว่า กรรมวิธีให้น้ำทุก 4 วันหรือไม่มีการให้น้ำ นอกจากนี้สภาพดินที่ปลูกมีผลต่อการเกิดอาการเนื้อแก้วยางไหล คือดินที่มีการระบายน้ำดี เช่นพื้นที่ที่มีสภาพดินร่วนปนทราย (แปลงทดลอง อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี)มีเปอร์เซ็นต์ผลที่เกิดอาการเนื้อแก้วยางไหลน้อยกว่าพื้นที่ปลูกที่มีสภาพดินเหนียว (แปลงทดลองอ.แกลง จ.ระยอง)