เตรียมกาวจากยางธรรมชาติกราฟต์ด้วยพอลิเมทิลเมทาคริเลท หลังจากนั้นผสมกับขี้เลื่อยที่ผ่านตะแกรงขนาด 20 เมช ใช้คิวมาโรนอินดีนเรซินปริมาณ 30 phr เป็นสารเพิ่มการยึดติด พบว่าอัตราส่วนผสมกาว: ขี้เลื่อยที่เหมาะสม คือ 40:60 โดยน้ำหนัก หลังจากนำไปอัดเป็นแผ่นไม้อัด ที่อุณหภูมิ 120 OC เป็นเวลา 15 นาที ความดัน 2,000–2,500 psi แล้วนำไปอบเพื่อวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิเดียวกันเป็นเวลา 6 ชั่วโมง แล้วทดสอบสมบัติไม้อัด การแปรปริมาณ NR/MMA ในการเตรียม NR-g-PMMA ในระดับขยายส่วนมีผลต่อสมบัติไม้อัดคือค่าความแข็งและความหนาแน่นของแผ่นไม้อัด มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มสัดส่วน MMA เนื่องจาก PMMA ที่เกิดขึ้นเป็นส่วนที่ให้ความแข็งและมีความหนาแน่นสูงกว่ายางธรรมชาติ นอกจากนี้พบว่าปริมาณความชื้นและค่าการดูดซึมนํ้าของแผ่นไม้อัดมีแนวโน้มลดลงตามการเพิ่มสัดส่วน MMA เนื่องจากการใช้น้ำในสูตรการเตรียมกราฟต์โคพอลิเมอร์และการเตรียมกาวน้อยลง แต่ไม้อัดกลับมีความแข็งแรงเพิ่มขึ้นตามการเพิ่ม MMA เนื่องจากกาวเข้ากับขี้เลื่อยได้ดีขึ้นและมีอันตรกิริยาระหว่าง PMMA ที่หมู่ที่มีขั้วในขี้เลื่อยมากขึ้น ส่งผลให้ค่าโมดูลัสแตกร้าวและความต้านทานต่อแรงดึงมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ตามปริมาณ MMA นอกจากนี้พบว่าการลดน้ำหนักโมเลกุล NR-g-PMMA มีผลทำให้สมบัติของไม้อัดดีขึ้นกล่างคือ ค่าความหนาแน่นความแข็งของไม้อัดมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มเวลาของปฏิกิริยา เนื่องจากการลดน้ำหนักโมเลกุล NR-g-PMMA ทำให้กาวที่เตรียมได้มีสมบัติการติดประสานที่ดีขึ้น และกาวสามารถแทรกเข้าไปในรูพรุนของขี้เลื่อยได้ดีขึ้น จึงทำให้ไม้อัดมีความแข็งแรงสูงขึ้น กล่าวคือ มีค่าความต้านทานต่อแรงดึงและมีค่าโมดูลัสแตกร้าวที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มเวลาการลดน้ำหนักโมเลกุล โดยพบว่าสมบัติทุกชนิดที่ทดสอบผ่านมาตรฐาน มอก.180-2519 ยกเว้นค่าโมดูลัสแตกร้าวที่มีค่าไม่ผ่านเกณฑ์แต่มีค่าใกล้เคียงคือ 30 N/mm2 นอกจากนี้ใช้กราฟต์โคพอลิเมอร์เป็นกาวในการประสานไม้ โดยการใช้ NR-g-PMMA ที่ใช้ NR/MMA ในระดับต่างๆพบว่าการเพิ่มปริมาณ MMA ทำให้การติดประสานไม้ที่แข็งแรงขึ้นโดยที่อัตราส่วน NR/MMA = 60/40 จะให้การติดประสานที่แข็งแรงที่สุด ใช้ใช้คิวมาโรนอินดีนเรซินปริมาณ 50 phr จะให้กาวติดไม้ที่แข็งแรงที่สุด นอกจากนี้พบว่าการลดน้ำหนักโมเลกุลของ NR-g-PMMA จะทำให้การติดประสานไม้มีความแข็งแรงขึ้นตามเวลาที่ใช้ในการลดน้ำหนักโมเลกุล