Amitraz และ tau-fluvalinate เป็นสารควบคุมและกำจัดแมลงศัตรูสัตว์ ในกลุ่ม amidine และ pyrethroid ที่มีคุณสมบัติสามารถควบคุมและกำจัดไรผึ้งได้และสหภาพยุโรปอนุญาตให้ใช้ มีค่า MRLs 200 ppb และไม่กำหนดค่า MRLs ตามลำดับ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพ amitraz กับ tau fluvalinate ในการควบคุม กำจัดไรผึ้งโดยทำการทดลองเลี้ยงผึ้งในภาคสนาม จำนวน 144 รัง แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มควบคุม ไม่ใช้สารเคมี จำนวน 48 รัง กลุ่มที่ 2 ใช้ amitraz (ปริมาณ 0.125 มก./แผ่น) จำนวน 48 รัง กลุ่มที่ 3 ใช้ taufluvalinate (ปริมาณ 3.6 มก./แผ่น) จำนวน 48 รัง ทำการตรวจนับจำนวนไรผึ้งที่ตกลงมาในแผ่นกระดาษสติกเกอร์สีขาวที่รองพื้นด้านในรังผึ้งทุก 2 วันเป็นเวลา 10 วัน จำนวน 5 ครั้ง ผลการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยจากการตรวจนับจำนวนตัวไรวาร์รัว ทั้ง 5 ครั้ง ในกลุ่มที่ 1, 2 และ 3 มีค่า 11.17?8.07a 8.80?7.79 a 71.93?57.85b และค่าเฉลี่ยจากการตรวจนับจำนวนตัวไรทรอปิลีแลปส์ ทั้ง 5 ครั้ง ในกลุ่มที่ 1, 2 และ 3 มีค่า 20.50?7.09a 40.73?27.43b และ 69.97?28.05c ตามลำดับ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการควบคุมกำจัดไรวารัวของ amitraz และ tau-fluvalinate พบว่า tau-fluvalinate มีประสิทธิภาพในการควบคุมกำจัดไรวารัวดีกว่า amitraz อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p 0.05) และยังพบว่า tau-fluvalinate มีประสิทธิภาพในการควบคุมกำจัดไรทรอปิลีแลปส์ได้ดีกว่า amitraz อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และประสิทธิภาพของ amitraz ในการควบคุมกำจัดไรทรอปิลีแลปส์ พบว่าดีกว่ากลุ่มควบคุม (p<0.05) สำหรับผลการตรวจสารตกค้างเมื่อเปรียบเทียบปริมาณสารตกค้างทั้ง amitraz และ tau-fluvalinate ในการกำจัดไรที่สัปดาห์ต่าง ๆ พบว่าสัปดาห์ที่ 0 แตกต่างจากสัปดาห์ที่ 2, 4, 6, 8 และสัปดาห์ที่ 10 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยพบว่า ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 6 เป็นต้นไป ไม่พบสารตกค้างในน้ำผึ้งทุกตัวอย่าง นับว่าเป็นสิ่งที่ดี ดังนั้น มาตรฐานฟาร์มผึ้งที่ให้งดใช้สารเคมีกำจัดไรผึ้งหรือยาสัตว์ 8 สัปดาห์ จึงมีความปลอดภัยจากสารเคมีกำจัดไร อีกทั้งพบว่าหลังจากระยะงดใช้ทันที คือ สัปดาห์ที่ 0 พบปริมาณ amitraz สูงสุดในน้ำผึ้งที่ 21 ppb ซึ่งต่ำกว่าค่า MRLs 200 ppb ซึ่งสหภาพยุโรปอนุญาตให้มีได้ และพบปริมาณ tau-fluvalinate สูงสุดในน้ำผึ้งที่ 15 ppb แต่สหภาพยุโรปอนุญาตให้ใช้ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีการกำหนดค่า MRLs