ที่มาของปัญหา : โรคบลูทังจ์เป็นโรคที่มีความสำคัญที่ส่งผลต่อสุขภาพและการเลี้ยงสัตว์ ในประเทศไทยมีการสำรวจพบแอนติบดีต่อโรคบลูทังจ์แต่ยังไม่เคยมีการสำรวจหาเชื้อและสารพันธุกรรม ดังนั้นในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะทำการสำรวจสภาวะโรคบลูทังจ์เพื่อแยกเชื้อไวรัส ทดสอบหาสารพันธุกรรมและลำดับสารพันธุกรรมของเชื้อไวรัสบลูทังจ์ ที่พบในประเทศไทยเพื่อเป็นการค้นหาโรค วิธีการ : ปี 2556-2557 ดำเนินเก็บตัวอย่างเลือดและซีรั่ม แพะ แกะในจังหวัดที่มีการเลี้ยงแพะและแกะ ในเขตภาคใต้ จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง พังงา สตูล สุราษธานี สงขลาและภูเก็ต ภาคกลาง จังหวัดลพบุรี และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา ภาคตะวันตก จังหวัดกาญจนบุรี ตรวจตัวอย่างซีรัมด้วยวิธี cELISA นำตัวอย่างเลือดในแต่ละฟาร์มมารวมกันในอัตราส่วน 5 ต่อ 1 ตรวจด้วย qRT-PCR เพื่อหาสารพันธุกรรม นำตัวอย่างสารพันธุกรรมที่ได้ค่า ct value ต่ำสุดไปตรวจหาลำดับเบสสารพันธุกรรมเพื่อหาความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการ และนำเลือดที่ได้ผลบวกไปเพาะแยกเชื้อด้วย BHK 21 ผล : ผลการซีรัมตรวจด้วยวิธี cELISA พบว่าจังหวัดสตูลมีจำนวนร้อยละที่ให้ผลบวกสูงสุดร้อย 95.83 (368/384) รองลงมาคือจังหวัดพัทลุง 90.56 (259/286) กาญจนบุรี 87.61 (64/73) ภูเก็ต 85 (51/60) สุราษฎ์ธานี 75 (117/156) พังงา 72.85 (110/151) นครศรีธรรมราช 55.31 (99/179) สงขลา 53.57 (60/112) ตรวจพบสารพันธุกรรมเชื้อไวรัสบลูทังจ์โดยวิธี qRT-PCR ตรวจหาลำดับเบสสารพันธุกรรมและความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการพบเชื้อไวรัสบลลูทังจ์อยู่ในกลุ่มซีกโลกตะวันออก และนำเลือดที่ได้ผลบวกไปเพาะแยกเชื้อด้วย BHK 21 ไม่สามารถแยกเชื้อได้ สรุป : การศึกษาทางซีรัมวิทยาโรคบลูทังจ์ด้วยวิธี c-ELISA พบผลเป็นบวกในทุกจังหวัดที่สุ่มเก็บตัวอย่าง การตรวจหาสารพันธุกรรมด้วย qRT-PCR พบสารพันธุกรรมเชื้อไวรัสบลูทังจ์ การตรวจหาลำดับเบสสารพันธุกรรมเพื่อหาความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการพบว่าเชื้อไวรัสบลลูทังจ์อยู่ในกลุ่มซีกโลกตะวันออก การศึกษานี้ไม่สามารถเพาะแยกเชื้อไวรัสบลูทังจ์ได้