การศึกษาวิจัยแนวคิดและรูปแบบการสร้างองค์กรเครือข่ายหรือองค์กรภาคประชาชนในบริบทศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยในประเทศไทย กรณีศึกษาภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคใต้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบและองค์ประกอบการจัดตั้งองค์กรเครือข่ายศิลปินร่วมสมัยในประเทศไทย และเพื่อศึกษาแนวทางการจัดตั้งและบริหารองค์กรเครือข่ายศิลปินร่วมสมัย กรณีศึกษา ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ โดยการวิจัยครั้งนี้ คำว่า ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยเป็นการเน้นถึงความหมายเฉพาะที่เป็นศิลปะของไทย โดยมีวัฒนธรรมร่วมสมัยเป็นฐานรากสำคัญในการสร้างสรรค์ เพื่อรับใช้สังคมในยุคปัจจุบัน ส่วนความหมายของเครือข่าย หมายถึง ความร่วมมือของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีการเชื่อมกันทั้งแนวคิดและหลักการ เพื่อก่อให้เกิดภารกิจและการทำงานร่วมกันให้บรรลุวัตถุประสงค์ในทิศทางเดียวกัน ทั้งนี้โดยภายในเครือข่ายจะมีการขัดการตัวเอง การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการศึกษาเครือข่ายด้านทัศนศิลป์ภูมิภาคละ 2 กลุ่ม และเป็นการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบจึดจุดมุ่งหมายของการศึกษาเป็นหลัก ซึ่งเป็นการเลือกผู้ให้ข้อมูลที่ศึกษาได้ในระดับลึกมากและมีความหมายต่อจุดมุ่งหมายหลักของการศึกษาอีกด้วย สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ทำการสัมภาษณ์มีจำนวน 16 คน ล้วนเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญต่อการสร้างองค์กรเครือข่ายทั้งสิ้น