การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาบทบาทของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ในพื้นที่อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลาเพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนต่อการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในพื้นที่อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลาและเพื่อศึกษาปัญหา และอุปสรรคในการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา โดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.961 ในการเก็บรวบรวมข้อมูล แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลแสดงระดับการปฏิบัติงานในบทบาทผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ของผู้ตอบแบบสอบถาม โดยการแจกแจงความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) และการวิเคราะห์ใช้ค่ามัชฌิมเลขคณิต (?x) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างค่าเฉลี่ยความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยววกับการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กับข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม โดยใช้สถิติวิเคราะห์ t-test ในการทดสอบความแตกต่างกรณีกลุ่มตัวอย่างจำแนกเป็น 2 กลุ่ม และวิเคราะห์ F-test ในการทดสอบความแตกต่างกรณีกลุ่มตัวอย่างจำแนกมากกว่า 2 กลุ่ม และการสรุปและการสังเคราะห์ข้อมูลที่เป็นปัญหาและอุปสรรคการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทพเลสาบสงขลาจากการสัมภาษณ์เชิงลึกของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นโดยการนำเสนอเป็นข้อความบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า ประชาชนในอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่า ผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ภาพรวมทั้งหมดอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนใหญ่พิจารณาแล้วว่าผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีบทบาทด้านการชี้นำมากที่สุด โดยผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้ความเป็นธรรมและความเท่าเทียมกัน ในกรณีเกิดข้อขัดแย้งของประชาชนในการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติของลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา รองลงมาคือด้านการวางแผน ผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้กำหนดแผนยุทธศาสตร์การอนุรักษ์ ฟื้นฟูระบบนิเวศ สภาพแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติของลุ่มน้ำทะเลสาบของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีความชัดเจน ด้านการจัดองค์กร ผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดกลุ่มงานที่รับผิดชอบการอนุรักษ์และฟื้นฟูระบบนิเวศ สภาพแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติของลุ่มน้ำทะลสาบสงขลาที่ชัดเจน และสามารถปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด และด้านการควบคุมผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีการติดตาม ความคืบหน้ากับบุคคลที่รับผิดชอบดำเนินงานด้านการอนุรักษ์และฟื้นฟูระบบนิเวศ สภาพแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติของลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ส่วนการเปรียบเทียบความแตกต่างค่าเฉลี่ยความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับบทบาทการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พบว่า ประชาชนที่มีปัจจัยบุคคลที่แตกต่างกัน จะมีความคิดเห็นต่อการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองท้องถิ่นที่แตกต่างกัน และจากการศึกษาปัญหา และอุปสรรคในการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาของผู้นำองค์กรปกครองท้องถิ่นในพื้นที่อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา พบว่า การวางแผนพัฒนาลุ่มน้ำทะเลสาบไม่ได้เป็นบทบาทเฉพาะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงองค์กรเดียว ทำให้ในการดำเนินงานต่างๆที่เกี่ยวกับอนุรักษ์และฟื้นฟูสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องประสานไปยังหน่วยงานต่างๆ และกฎหมายท้องถิ่น ให้อำนาจหน้าที่กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่ชัดเจนในเรื่องการพัฒนา อนุรักษ์และฟื้นฟูสภาพแวดล้อมลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลางบประมาณที่ได้รับในการพัฒนาท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมดนั้นไม่เพียงพอในการดำเนินงานแก้ไขปัญหาความเสื่อมโทรมของลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาได้