1) รวบรวมตัวอย่างเพลี้ยอ่อนศัตรูผักที่พบว่าติดเชื้อ Pandora neoaphidis ในสภาพแปลงเกษตรกร ซึ่งปลูกพืชผักวงศ์กะหล่ำ (Brasicae) เช่น คะน้า กะหล่ำ กวางตุ้ง วงศ์ Solanaceae เช่น พริก และมะเขือชนิดต่าง ๆ และวงศ์ถั่ว (Leguminoceae) เช่น ถั่วฝักยาว และถั่วพุ่ม ในจังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ ลำพูน และลำปาง เพิ่มเติมจากที่มีอยู่ ในพื้นที่ขนาดไม่เกินจุดละ 400 ตารางวา จำนวน 6 จุดต่อจังหวัด โดยสุ่มตรวจสอบเพลี้ยอ่อนที่ตายจากการติดเชื้อรา 100 หน่วย (ต้น/แปลงย่อย) เดือนละ 1 ครั้งต่อพื้นที่ ตามวิธีของ Poinar and Thomas (1984) Steinhaus (1967) และ Tanada and Kaya (1993) 2) แยกเชื้อบริสุทธิ์ จำแนกชนิด ศึกษาลักษณะสัณฐานวิทยา และเพาะเลี้ยงเชื้อ P. neoaphidis โดยใช้อาหารที่เหมาะสมต่อการแยกเชื้อและอาหารที่ใช้เพิ่มปริมาณในห้องปฏิบัติการ เช่น Potato Dextrose Agar (PDA) Sabouraud Dextrose Agar (SDA) Sabouraud Dextrose Agar Supplemented with Yeast Extract (SDAY) Malt Extract Agar (MEA) Nutrient Agar (NA) หรือ Water Agar (WA) ตามวิธีของ Steinhaus (1967) Tanada and Kaya (1993) 3) เพิ่มปริมาณของเชื้อรา P. neoaphidis แต่ล