การศึกษาผลของการผสมข้ามระหว่างสายพันธุ์ปลาหมอไทยที่มีพันธุกรรมแตกต่างกันต่อลักษณะการเจริญเติบโต อัตรารอด การใช้ประโยชน์จากอาหาร และเปอร์เซ็นต์เฮทเทอโรซิส ผสมพ่อแม่พันธุ์ภายในแต่ละประชากร และผสมสลับระหว่างประชากร โดยมี 4 คู่ผสม ได้แก่ กลุ่ม ประชากรจากฟาร์มสาขาประมงพ่อแม่พันธุ์ขนาดใหญ่ (BxB) ประชากรจากฟาร์มสาขาประมงพ่อแม่พันธุ์ขนาดกลาง (MxM) กลุ่มประชากรจากฟาร์มสาขาประมงพ่อแม่พันธุ์ขนาดเล็ก (SxS) และกลุ่มประชากรที่ผสมข้ามสายพันธุ์ ระหว่างประชากรฟาร์มสาขาประมงพ่อแม่พันธุ์ขนาดใหญ่ กับประชากรนครพนม (BxN) เลี้ยงลูกปลาหมอไทยในกระชังขนาด 2x2x1 ม จำนวน 120 ตัวต่อกระชัง ในแต่ละคู่ผสมจำนวน 4 ซ้ำ หลังจากนั้นสุ่มวัดความยาว ชั่งน้ำหนักและอัตราการรอดทุกสัปดาห์ เลี้ยงนาน 4 สัปดาห์ จากผลการศึกษาพบว่าค่าน้ำหนักเพิ่มเฉลี่ย ความยาวเพิ่มเฉลี่ย และน้ำหนักเพิ่มต่อวันไม่มีความแตกต่างกันในทางสถิติ (P>0.05) แต่อย่างไรก็ตามพบว่าค่าอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ อัตราการกินอาหาร และอัตราการรอดตายของปลาหมอไทยมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยพบว่าคู่ผสม BxB มีค่าเฉลี่ยน้ำหนักสุดท้ายเท่ากับ 10.55?1.34 กรัม และอัตราการรอดตายสูงที่สุดเท่ากับ 96.00?2.58 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับคู่ผสมคู่อื่นๆ ข้อมูลการศึกษาในครั้งนี้เป็นประโยชน์ในการวางแผนการคัดพันธุ์ปลาหมอไทยต่อไป