โครงงานเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต ภาควิชาธรณีวิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2558

การทำเหมืองมักจะส่งผลกระทบในระยะยาวต่อลักษณะการไหลของน้าใต้ดิน เนื่องจากการเจาะบ่อ สูบน้ำออกจากบริเวณเหมือง (dewatering) เพื่อป้องกันการถล่มลงมาของผนังเหมือง ดังนั้นการศึกษาเพื่อจะ อธิบายลักษณะการไหลของน้ำใต้ดินบริเวณรอบๆ เหมืองจึงเป็นวัตถุประสงค์หลักของการศึกษาในครั้งนี้ โดย พื้นที่ศึกษาคือ พื้นที่รอบเหมืองทอง บริเวณอำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร และอำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งข้อมูลที่นำมาใช้จะประกอบไปด้วย ข้อมูลหลุมเจาะในบริเวณพื้นที่ศึกษา และข้อมูลระดับน้ำในบ่อบาดาล จากการสำรวจ เพื่อนำมาสร้างแบบจำลองเชิงมโนทัศน์ และเส้นชั้นน้ำแสดงทิศทางการไหลในบริเวณพื้นที่ ศึกษา ผลการศึกษาพบว่า พื้นที่ศึกษามีหน่วยหินทางอุทกธรณีวิทยาทั้งสิ้น 5 หน่วย ได้แก่ 1. ตะกอนที่ราบน้ำ ท่วมถึง ยุคควอเทอร์นารี (Qfd) 2. ตะกอนตะพักยุคควอเทอร์นารี (Qt) 3. หินอัคนีพุที่ผุพัง (Vw) 4. หินอัคนีพุ ที่มีรอยแตก (Vf) และ 5. หินอัคนีพุเนื้อแน่น (Vm) จากข้อมูลการสำรวจทางด้านธรณีวิทยาทั้งผิวดิน และใต้ ดิน รวมถึงผลการสำรวจการสูบทดสอบจากบ่อสูบทดสอบในพื้นที่ศึกษา ได้สรุปข้อมูลออกมาเป็นแผนที่อุทก ธรณีวิทยา และภาคตัดขวาง จากนั้นนำมาสร้างเป็นแบบจำลองเชิงมโนทัศน์ (Conceptual model) ทางอุทก ธรณีวิทยา ซึ่งเป็นการจำลองสภาพอุทกธรณีวิทยาเชิงแนวคิดของลักษณะรูปร่างและการกระจายตัวของชั้นหิน และชั้นดิน และทิศทางการไหลของน้ำใต้ดิน และเป็นขั้นตอนที่สำคัญสำหรับการจัดทำแบบจำลองทาง คณิตศาสตร์ที่จะทำให้การจำลองการไหลของน้ำใต้ดินมีความน่าเชื่อถือ ส่วนคุณสมบัติทางชลศาสตร์นั้น ได้มี การกำหนดค่าสัมประสิทธิ์การซึมผ่าน (Hydraulic conductivity) ในเบื้องต้น โดยพิจารณาจากข้อมูลแผนที่ น้ำบาดาลและภาพตัดขวางทางอุทกธรณีวิทยาของกองน้ำบาดาล กรมทรัพยากรธรณี ผลของการดำเนินงาน ได้แก่แผนที่ระดับน้ำใต้ดินและทิศทางการไหลของน้ำใต้ดิน และภาพตัดขวางแสดงระดับน้ำและทิศทางการ ไหลของน้ำใต้ดิน (เป็นแนวที่มีทิศทางขนานกับทิศทางของการไหล) จากนั้นจึงจัดทำแบบจำลองทาง คณิตศาสตร์ของการไหลของน้ำใต้ดิน เพื่อสร้างแบบจำลองในระดับภูมิภาคซึ่งครอบคลุมพื้นที่ศึกษาทั้งหมด 928 ตารางกิโลเมตร มีความกว้าง 29 กิโลเมตร และยาว 32 กิโลเมตร ที่สามารถแสดงการไหลของน้าใต้ดินใน พื้นที่ศึกษาได้อย่างถูกต้อง พบว่าผลการคำนวณของแบบจำลองมีความน่าพอใจในระดับปานกลาง โดยมีระดับ น้ำที่คำนวณได้ส่วนใหญ่อยู่ในความเชื่อมั่น 95% และมี Normalized Root Mean Square (RMS) ที่ 8.51% ซึ่งแสดงถึงความผิดพลาดที่พอยอมรับได้