วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการติดต่อสื่อสารภายในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 9 ผลการวิจัยพบว่า ข่าวสารที่โรงเรียนได้รับมากที่สุด คือ ข่าวการกุศล รองลงมา คือ ข่าวระเบียบและคำสั่งต่างๆ ข่าวและบทความทางการศึกษาได้รับน้อยที่สุด มีการใช้การสื่อสารทางวาจามากกว่าทางลายลักษณ์อักษร โดยใช้การประกาศทางเครื่องขยายเสียงมากที่สุด รองลงมา คือ การประชุมคณะกรรมการฝ่ายต่างๆ น้อยที่สุดคือ การใช้วิทยุสื่อสาร ส่วนทางลายลักษณ์อักษร ใช้หนังสือคำสั่งมากที่สุด รองลงมาคือ ใช้หนังสือเวียน มีการใช้จดหมายส่วนตัว น้อยที่สุด โรงเรียนส่วนใหญ่มีอุปกรณ์และเครื่องอำนวยความสะดวกในการสื่อสารครบ นอกจากเครื่องฉายภาพทึบแสง สภาพการใช้งานอุปกรณ์เกือบทุกชนิดใช้งานได้ดี มีเครื่องถ่ายเอกสารบางส่วนเท่านั้นที่อยู่ในสภาพชำรุด ลักษณะการสื่อสารแบบเป็นทางการ มากกว่าไม่เป็นทางการ โดยเป็นการสื่อสารจากผู้บริหารสู่ผู้ใต้บังคับบัญชา และเป็นการสื่อสารโดยวิธีติดต่อโดยตรง โอกาสในการสื่อสารแบบเป็นทางการใช้การประชุมคณะกรรมการฝ่ายต่าง ๆ มากที่สุด ใช้ประชุมครูทั้งโรงเรียน น้อยที่สุด โอกาสในการสื่อสารแบบไม่เป็นทางการใช้เมื่อมีกิจกรรมต่างๆ ในโรงเรียน มากที่สุด การไปทัศนศึกษาร่วมกันน้อยที่สุด ปัญหาที่พบในการสื่อสารในโรงเรียนอยู่ในระดับน้อย การยึดติดรูปแบบตามสายงานอย่างเคร่งครัดเป็นปัญหามากที่สุด ขนาดตัวหนังสือที่ใช้ในการสื่อสารเป็นปัญหาน้อยที่สุด