วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการพิจารณาตัดสินใจเลือกรูปแบบการขนส่งระหว่างทางถนน ทางราง และทางน้ำ และเพื่อประเมินทางเลือกรูปแบบการขนส่งที่สามารถตอบสนองต่อความต้องการได้ดีที่สุด จากการศึกษาพบว่าภายในกลุ่มบริษัทกรณีศึกษาที่ดำเนินธุรกิจด้านจัดจำหน่ายอะไหล่ ยานยนต์มีปัจจัยสำคัญในการพิจารณาเลือกรูปแบบการขนส่งจำนวน 8 ปัจจัย ได้แก่ ความถี่ในการขนส่ง อุปกรณ์ยกขน ระยะเวลาการขนส่ง ราคา การประสานงาน ความปลอดภัย ความยืดหยุ่น และผลสัมฤทธิ์ของงาน ซึ่งปัจจัยทั้งหมดที่ได้กล่าวมานี้จะนำมาใช้พิจารณาเลือกรูปแบบการขนส่ง ซึ่งประกอบด้วยรูปแบบการขนส่งทางถนน รูปแบบการขนส่งทางราง และรูปแบบการขนส่งทางน้ำ หลังจากนั้นเมื่อทำการวิเคราะห์ข้อมูลของปัจจัยและทางเลือกดังที่ได้กล่าวมาภายใต้กระบวนการลำดับชั้นเชิงวิเคราะห์พบว่าลำดับความสำคัญของปัจจัย คือ ความปลอดภัย ผลสัมฤทธิ์ของงาน ความยืดหยุ่น ราคา อุปกรณ์ยกขน ระยะเวลาการขนส่ง ความถี่ในการขนส่ง การประสานงาน ในส่วนของการวิเคราะห์ทางเลือกนั้น พบว่าเป็นดังนี้ รูปแบบการขนส่งทางถนนได้คะแนนลำดับความสำคัญสูงสุด ตามด้วยการขนส่งทางทางราง และการขนส่งทางน้ำตามลำดับ ต่อจากนั้นได้ทำการสรุปผลพบว่าเมื่อลำดับความสำคัญของปัจจัย 4 ลำดับแรกจะประกอบด้วย ความปลอดภัย ผลสัมฤทธิ์ของงาน ความยืดหยุ่น และราคา ซึ่งการขนส่งทางถนนยังมีคะแนนความสำคัญของปัจจัยด้อยกว่าการขนส่งรูปแบบอื่นในด้านราคา ความปลอดภัย และผลสัมฤทธิ์ของงาน ดังนั้นการปรับปรุงและพัฒนาปัจจัยที่ด้อยกว่าดังที่ได้กล่าวมาจะช่วยให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการขนส่งให้ดียิ่งขึ้นต่อไปในอนาคต