วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของเยาวชนไทย ในด้านรูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ และส่วนประสมทางการตลาด โดยใช้กลุ่มตัวอย่างเป็นเยาวชนไทยที่อายุ 18-25 ปี ที่เดินทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศ จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่า ที (t-test) และค่าเอฟ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. เยาวชนไทยส่วนใหญ่เป็นเพศชายและเพศหญิง ซึ่งมีสัดส่วนเท่ากัน มีอายุ 21 ปี มีภูมิลำเนาอยู่ใน ภาคกลางและกรุงเทพมหานคร มีการระดับการศึกษาขั้นปริญญาตรี มีงบประมาณในการท่องเที่ยวแต่ละครั้งต่ำกว่า 1,000 บาท และส่วนใหญ่เป็นนักเรียน/นักศึกษา 2. เยาวชนไทยส่วนใหญ่เลือกเดินทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศในแหล่งธรรมชาติ มากที่สุด (46.30%) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพักผ่อน (28.30%) โดยมักไปกับครอบครัว (39.50%) ในช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน (34.00%) ซึ่งได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศจากสื่อประเภทรายการทางโทรทัศน์วิทยุ (26.30%) ส่วนใหญ่เลือกสถานที่พักเป็นรีสอร์ท (27.80%) และสิ่งที่เป็นอุปสรรคในการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ คือ ความไม่สะดวกในการเดินทาง (25.80%) 3. เยาวชนไทยส่วนใหญ่ที่เดินทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีลักษณะบุคลิกภาพสนุกสนาน (X̅ = 4.23) รองลงมาคือ มีลักษณะบุคลิกภาพชอบเดินทางท่องเที่ยว (X̅ = 4.15) และลำดับสุดท้ายมีลักษณะบุคลิกภาพมุ่งเน้นความสำคัญที่ตนเอง (X̅ = 2.99) 4. เยาวชนไทยส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ได้แก่ กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในแหล่งธรรมชาติ (X̅ = 3.60) กิจกรรมส่งเสริมทางประวัติศาสตร์/แหล่งโบราณคดี (X̅ = 3.81) และกิจกรรมส่งเสริมทางศิลปะ/ประเพณี/วัฒนธรรม (X̅ = 3.87) อยู่ในระดับมาก 5. เยาวชนไทยส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาด ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านบุคลากร และด้านกระบวนการให้บริการ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (X̅ = 3.79) 6. เยาวชนไทยที่เพศ อาชีพ และภูมิลำเนาต่างกัน มีความคิดเห็นต่อรูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ แตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ 0.05 ยกเว้นกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในแหล่งธรรมชาติ และกิจกรรมส่งเสริมทางประวัติศาสตร์/แหล่งโบราณคดี เพศต่างกัน ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ 0.05 7. เยาวชนไทยที่เพศ อาชีพ และภูมิลำเนาต่างกัน มีความคิดเห็นต่อส่วนประสมทางการตลาด ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ 0.05 ยกเว้นด้านการส่งเสริมการตลาดและด้านกระบวนการให้บริการ อาชีพต่างกันซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ 0.05 และด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านบุคลาการ ด้านกระบวนการให้บริการ และด้านสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ ภูมิลำเนาต่างกัน ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยทางสถิติที่ 0.05