วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลยุทธ์การสื่อสารของมูลนิธิเพื่อนหญิงในการให้ความช่วยเหลือแก่สตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัว และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัวและเข้ารับความช่วยเหลือจากมูลนิธิเพื่อนหญิง รวมไปถึงปัญหาและอุปสรรคในการสื่อสารของมูลนิธิเพื่อนหญิง ในการช่วยเหลือสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัว โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม คือ บุคลากรของมูลนิธิเพื่อนหญิงจำนวน 7 คน และสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัวจำนวน 10 คน ผลการวิจัยพบว่า กลยุทธ์การสื่อสารของมูลนิธิเพื่อนหญิงในการให้ความช่วยเหลือแก่สตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัวประกอบด้วยกลยุทธ์ 5 ประการ คือ 1. กลยุทธ์การให้คำปรึกษา โดยใช้การให้คำปรึกษาในระดับบุคคล และการให้คำปรึกษาในระดับกลุ่ม 2. กลยุทธ์การจัดประชุมเพื่อสร้างความร่วมมือ 3. กลยุทธ์การประสานพันธมิตรร่วม 4. กลยุทธ์การใช้สื่อ ประกอบด้วย การนำเสนอประสบการณ์ตรงในการแก้ปัญหา การจับกระแสและการเลือกนำเสนอประเด็นที่สอดคล้องกับความสนใจของสังคม การมีสัมพันธภาพที่ดีกับสื่อและการวางตนให้พร้อมที่จะเป็นข่าว และการใช้สื่อผสม 5. กลยุทธ์การใช้สาร ประกอบด้วย การนำเสนอสารที่เป็นข้อเท็จจริง การนำเสนอสารที่ให้ความคิดเห็น การนำเสนอสารจากกลุ่มอ้างอิง การนำเสนอสารที่ให้กำลังใจ และการสร้างสาร ทางด้านปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัวและเข้ารับความช่วยเหลือจากมูลนิธิเพื่อนหญิง ประกอบด้วยปัจจัยภายใน คือ สภาพจิตใจ เป็นปัจจัยหลัก และปัจจัยเสริม 2 ประการ ได้แก่ ความต้องการของผู้หญิง และความคาดหวังของผู้หญิง และปัจจัยภายนอก คือ เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิ เป็นปัจจัยหลัก และปัจจัยเสริม 2 ประการ ได้แก่ ความน่าเชื่อถือของมูลนิธิ และสื่อบุคคล ในส่วนปัญหาด้านการสื่อสารในการช่วยเหลือสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัวนั้น พบว่า มีการขาดแคลนบุคลากรที่ทำหน้าที่สื่อสาร ช่องทางการสื่อสารที่ไม่มีประสิทธิภาพ การขาดความรู้ความเข้าใจด้านกฎหมายของผู้หญิงและการขาดทักษะด้านการสื่อสารของผู้หญิง ซึ่งผลของปัญหาและอุปสรรคเหล่านี้ทำให้การสื่อสารในการให้ความช่วยเหลือสตรีไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร