การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิผลการใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการจัดการ ทางเดินหายใจในผู้ป่วยเด็กโรคปอดอักเสบ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยเด็กโรคปอดอักเสบที่เข้ารับการรักษา ในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลแพร่ จำนวน 60 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน และผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กโรคปอดอักเสบ จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแนวปฏิบัติ ทางคลินิกสำหรับการจัดการทางเดินหายใจในผู้ป่วยเด็กโรคปอดอักเสบ แบบสังเกตพฤติกรรมความร่วมมือของ ผู้ป่วยเด็กขณะได้รับยาพ่นแบบฝอยละออง แบบบันทึกลการดูแลผู้ป่วยเด็ก และแบบสังเกตทักษะการดูแล ทางเดินหายใจของผู้ปกครอง ดำเนินการทดลองและเก็บรวบรวมข้อมูลในกลุ่มควบคุมในช่วงเดือนมีนาคมถึง เดือนสิงหาคม 2553 ส่วนกลุ่มทดลองดำเนินการในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม 2554 วิเคราะห์ข้อมูล ด้วยสถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Fishers exact test, independent t-test และ paired t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ป่วยเด็กกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติทางคลินิกฯ มีพฤติกรรมความร่วมมือ ขณะได้รับยาพ่นแบบฝอยละออง และมีผลการดูแลในเรื่องจำนวนวันที่ได้รับยาพ่นแบบฝอยละออง ดีกว่ากลุ่มที่ ได้รับการดูแลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( = 11.380, p < .01 และ = 8.013, p < .01 ตามลำดับ) 2) ผู้ป่วยเด็กกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติทางคลินิกฯ มีค่าเฉลี่ยจำนวนวันนอนน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับ การดูแลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.069, p < .05) และ 3) หลังได้รับการสอนตามแนวปฏิบัติ ทางคลินิกฯ ผู้ปกครองมีค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะการดูแลทางเดินหายใจมากกว่าก่อนได้รับการสอนตามแนวปฏิบัติ ทางคลินิกฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 27.026, p < .001)