เทคโนโลยีแมลงเป็นหมัน (Sterile Insect Technique-SIT) เป็นเทคโนโลยีที่นิยมใช้กันอย่างกว้างขวางในการลดประชากรหรือกำจัดแมลงวันผลไม้ให้หมดไป ประกอบด้วยการผลิตขยายแมลงชนิดเป้าหมายและปล่อยแมลงเป็นหมันสู่ธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เพศผู้ที่เป็นหมันผสมพันธุ์กับเพศเมียในธรรมชาติ ทำให้ได้ไข่ที่ไม่สมบูรณ์ ส่งผลให้ลดศักยภาพในการขยายพันธุ์ของประชากรแมลงวันผลไม้ เป้าหมายหลักของเทคโนโลยีแมลงเป็นหมัน คือ ผลิตแมลงเพศผู้เป็นหมันที่สามารถแข่งขันกับเพศผู้ในธรรมชาติเพื่อผสมพันธุ์กับเมียได้สูงที่สุด ด้วยต้นทุนที่ต่ำ ภายในระยะเวลาอันสั้น ซึ่งกรมส่งเสริมการเกษตรได้นำเทคโนโลยีแมลงเป็นหมันมาใช้ควบคุมแมลงวันผลไม้ในประเทศไทยตั้งแต่ปี ๒๕๓๑ และปัจจุบันยังคงดำเนินการในพื้นที่โดยได้รับความสำเร็จในระดับหนึ่ง การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของอาหารสูตรต่างๆที่ให้แก่ตัวเต็มวัยแมลงวันผลไม้เป็นหมันเพศผู้ชนิด Bactrocera dorsalis และ B. correcta ศึกษาความสามารถในการผสมพันธุ์ของแมลงที่ได้รับอาหารสูตรต่างๆ ในวัยเยาว์ และศึกษาสูตรอาหารที่เหมาะสมสำหรับการเพิ่มประสิทธิภาพการผสมพันธุ์ของแมลงเป็นหมันเพศผู้ บนสมมุติฐานว่าแมลงวันผลไม้เป็นหมันเพศผู้ที่ได้รับอาหารตั้งแต่วัยเยาว์มีความสามารถในการจับคู่ผสมพันธุ์สูงกว่าแมลงที่ไม่ได้รับอาหาร โดยคาดหวังว่าจะเป็นทางเลือกในการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันผสมพันธุ์ของแมลงวันผลไม้เป็นหมันเพศผู้ในธรรมชาติ ซึ่งจะส่งผลด้านลดค่าใช้จ่ายในการใช้เทคโนโลยีแมลงเป็นหมัน ผลการทดสอบการผสมพันธุ์ของแมลงเป็นหมันเพศผู้จากโรงเพาะเลี้ยงหลังให้อาหารสูตรต่างกันในวัยเยาว์ ตั้งแต่ออกจากดักแด้จนตัวเต็มวัยมีอายุ ๒ วันเต็ม โดยทดสอบต่อเนื่อง ๑๕ วันสำหรับ B. dorsalis และ ๑๘ วันสำหรับ B. correcta ในกรงทดลองภาคสนาม ซึ่งใช้จำนวนคู่ผสมพันธุ์เป็นค่าสังเกตโดยแสดงผลเปรียบเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์ ปรากฏว่าอาหารสูตร ๑) น้ำตาลและน้ำ สูตร ๒) น้ำตาลผสมยีสต์โปรตีนไฮโดรไลเสท อัตรา ๒: ๑ โดยปริมาตรและน้ำ สูตร ๓) น้ำตาลผสมยีสต์โปรตีนไฮโดรไลเสท อัตรา ๓: ๑ โดยปริมาตรและน้ำ และสูตร ๔) ยีสต์โปรตีนไฮโดรไลเสทและน้ำ ให้ผลอย่างไม่แตกต่างในแมลงเป็นหมันเพศผู้ชนิด B. dorsalis แต่ B. correcta เป็นหมันเพศผู้ที่ได้รับอาหารสูตร ๒) และสูตร ๓) มีจำนวนคู่ผสมพันธุ์สูงกว่าแมลงเป็นหมันที่ได้รับอาหารสูตร ๑) และสูตร ๔) อย่างมีนัยสำคัญ และแมลงเป็นหมันเพศผู้ทั้ง ๒ ชนิดที่ได้รับอาหารทุกสูตรมีจำนวนคู่ผสมพันธุ์มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับแมลงที่ได้รับอาหารสูตร ๕) คือน้ำอย่างเดียว จากผลการวิจัย หากแมลงวันผลไม้เป็นหมันเพศผู้ที่จะปล่อยสู่ธรรมชาติได้รับอาหารที่มีโปรตีนและน้ำตาลประกอบอยู่ด้วยอย่างเพียงพอในช่วงอายุและเวลาที่เหมาะสม แมลงจะมีความแข็งแรง มีระบบสืบพันธุ์ที่สมบูรณ์พร้อมและมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการแข่งขันกับเพศผู้ในธรรมชาติเพื่อผสมพันธุ์กับเพศเมีย ทำให้การขยายพันธุ์ของแมลงในธรรมชาติลดลง ซึ่งจะทำให้สามารถคุมกำเนิดแมลงในพื้นที่ได้เร็วขึ้น เป็นการลดต้นทุนการใช้เทคโนโลยีแมลงเป็นหมันลงด้วย