วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559

งานวิจัยชิ้นนี้ศึกษารูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินและการเดินทางเข้าถึงสถานีของผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดรอบสถานีบีทีเอส มีคำถามการวิจัย คือ ประชากรที่อาศัยในอาคารชุดราคาสูงมีรูปแบบการเข้าถึงสถานีรถฟ้าต่างกับผู้ที่อาศัยอยู่ในอาคารชุดราคาทั่วไปหรือไม่อย่างไร โดยมีสมมติฐานหลักว่า ประชากรที่อาศัยในอาคารชุดราคาสูงมีรูปแบบการเข้าถึงสถานีรถฟ้าที่แตกต่างกับผู้ที่อาศัยอยู่ในอาคารชุดราคาทั่วไปทั้งระยะทางและรูปแบบการเข้าถึง และสมมติฐานรอง คือ ระยะทางมีความสัมพันธ์กับตำแหน่งที่ตั้งของรูปแบบและราคาของอาคารชุด โดยกลุ่มประชากรเป้าหมาย คือประชากรที่อยู่อาศัยในคอนโดมิเนียมรอบสถานี มีขอบเขตการวิจัยคือศึกษารูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานี และพฤติกรรมการเดินทางของประชากรในคอนโดมิเนียม เครื่องมือการทำวิจัย คือ ข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานี และการสำรวจพฤติกรรมโดยใช้เวลาเร่งรีบช่วงเช้า (7.00 – 8.59 น.)เป็นตัวชี้วัดอันเนื่องมาจากเป็นเวลาที่กลุ่มประชากรเป้าหมายเดินทางเพื่อนเข้าสู่แห่ลงงาน ผลการศึกษาการวิเคราะห์ข้อมูลรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยการจำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดินตามฐานนิยมของพื้นที่เพื่อระบุการใช้งานและนำไปเลือกพื้นที่การสำรวจที่เป็นย่านพักอาศัยโดยรอบสถานีเพื่อไปสำรวจพฤติกรรมการเดินทางจึงนำมาวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ทางสถิติในรูปแบบที่ตั้งและการเดินทางของอาคารชุดราคาสูงและราคาทั่วไป พบว่า รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีจากสถานีที่เกิดขึ้นช่วงแรก 23 สถานี สามารถจำแนกการใช้งานได้ 6 ประเภท คือ 1) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีแบบพื้นที่พักอาศัย 8 สถานี 2) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีแบบพื้นที่พาณิชยกรรม 2 สถานี 3) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีแบบพื้นที่ราชการหรืออำนวยความสะดวก 1 สถานี 4) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีที่แบบพักอาศัยกึ่งพาณิชยกรรม 6 สถานี 5) รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีแบบพื้นที่ราชการกึ่งพาณิชยกรรม 5 สถานี 6)รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานีแบบพักอาศัยผสมกับพื้นที่ราชการ 1 สถานี และรูปแบบที่ตั้งของอาคารชุดกับราคามีความสัมพันธ์ตรงกันข้ามทำให้ทราบว่ารูปแบบอาคารชุดราคาทั่วไปจะมีที่ตั้งที่มีระยะทางมากกว่าอาคารชุดราคาสูง และรูปแบบการเดินทางที่เกิดขึ้นอาคารชุดราคาสูงมีสัดส่วนในการเดินเท้าเข้าสู่สถานีที่มากกว่าอาคารชุดราคาทั่วไป และในอาคารชุดราคาทั่วไปจะมีการเลือกเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวและรถแท็กซี่ใครสัดส่วนที่มากกว่าอาคารชุดที่อยู่ใกล้บีทีเอส งานวิจัยมีการเสนอแนะมาตรการการพัฒนาพื้นที่จอดแล้วจร (Park and ride) หรือการส่งเสริมโครงสร้างสาธารณะเบาเข้าสู่ตัวสถานี และการพัฒนาศูนย์ชุมชนรองเพื่อเป็นปลายทางเชื่อมต่อขนส่งดังกล่าว เพื่อลดการเดินทางรถยนต์หรือบริการรับจ้างภายในพื้นที่รอบสถานี และทำให้เกิดการใช้งานพื้นที่โดยรอสถานีรถไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพในอนาคต