วิทยานิพนธ์ (น.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

พระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 เป็นกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อกำกับดูแลการประกอบธุรกิจขายตรงและตลาดแบบตรงให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน และป้องกันมิให้ผู้ประกอบธุรกิจขายตรงและตลาดแบบตรงเอารัดเอาเปรียบหรือหลอกลวงประชาชน ทำให้ประชาชนในฐานะผู้บริโภคตกอยู่ในฐานะที่เสียเปรียบ ก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมและไม่สงบสุขในสังคม จากการศึกษาพบว่า พระราชบัญญัติฯ ดังกล่าวมีปัญหาด้านการบังคับใช้อยู่หลายประการ อาทิเช่น ปัญหาเรื่องหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการจดทะเบียนในประเด็นเกี่ยวกับผู้ยื่นคำขอจดทะเบียน ทุนจดทะเบียน หลักประกัน และเอกสารประกอบการจดทะเบียน ปัญหาเกี่ยวกับสิทธิในการเลิกประกอบธุรกิจ ปัญหาเกี่ยวกับอำนาจของนายทะเบียนในการเพิกถอนการจดทะเบียน ปัญหาการดำเนินคดีความผิดเกี่ยวกับการระดมเครือข่ายโดยมิชอบ ปัญหาความเชี่ยวชาญของพนักงานเจ้าหน้าที่ และปัญหาเกี่ยวกับบทกำหนดโทษ ได้แก่ การเพิ่มเติมฐานความผิด อัตราโทษจำคุก อัตราโทษปรับ และมาตรการบังคับโทษปรับกับนิติบุคคล ผู้เขียนจึงได้เสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหา โดยเสนอให้แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ ขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 ในประเด็นเรื่องหลักเกณฑ์การขอรับการจดทะเบียน บทกำหนดโทษและเพิ่มความรับผิดของผู้ให้เช่าสถานที่ในการประกอบธุรกิจ รวมถึงเสนอแนะมาตรการอื่นๆ ที่เหมาะสม เพื่อป้องกันการกระทำความผิดและทำให้รัฐสามารถติดตามสอดส่องพฤติการณ์ในการประกอบธุรกิจดังกล่าวได้อย่างทั่วถึง สมดังเจตนารมณ์ของกฎหมาย