วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกตามแนวคิดของแซนตี้ เปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้ป่วยก่อนและหลังการใช้รูปแบบในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม และเปรียบเทียบความพึงพอใจของพยาบาลก่อนและหลังการจัดรูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกตามแนวคิดของแซนตี้ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูก จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 20 คน และกลุ่มควบคุม 20 คน และพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานประจำหอผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกจำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการสร้างและพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกมี 5 ชุดคือ 1) โครงการการจัดรูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูก 2) แผนการอบรมเชิงปฏิบัติการ 3) แนวทางปฏิบัติพยาบาล 4) คู่มือปฏิบัติงาน 5) สื่อวีดีทัศน์ เรื่อง การดูแลตนเองเมื่อกระดูกหัก เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลมี 3 ชุด คือ 1) แบบกำกับการทดลอง 2) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ป่วย 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของพยาบาล โดยแบบสอบความพึงพอใจของผู้ป่วยและพยาบาลทั้ง 2 ชุด ได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน ได้ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เท่ากับ .69 และหาความเที่ยงโดยได้ค่าประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .97, .93 ตามลำดับ วิเคราะห์ผลการศึกษาโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปหาคาเฉลี่ยอันดับที่ค่ามัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบนควอไทล์ ทดสอบความแตกต่างด้วยสถิติ Wilcoxon matched-pairs และ Mann-Whitney U-test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ได้รูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูก แนวทางปฏิบัติการพยาบาล คู่มือการปฏิบัติงาน วีดีทัศน์ เรื่อง การดูแลตนเองเมื่อกระดูกหัก โดยมีสาระเรื่อง ผู้ประสานงาน ผู้ส่งเสริมความสุขสบาย การเป็นหุ้นส่วน/ผู้ชี้แนะ การจัดการความเสี่ยง การเป็นผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิค 2. ความพึงพอใจของผู้ป่วยหลังได้รับการพยาบาลตามรูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูก ตามแนวคิดของแซนตี้สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. ความพึงพอใจของพยาบาลหลังการใช้รูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกตามแนวคิดของแซนตี้สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. ความพึงพอใจของผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกหลังได้รับการพยาบาลของกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองโดยรวมไม่แตกต่างกัน