วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

วัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อพัฒนาสื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีและ 2) ศึกษาแนวทางการใช้สื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนศิลปะไทย จำนวน 5 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการเรียนการสอนและการออกแบบสื่อการสอน จำนวน 3 ท่าน และนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนวิชาลายไทย ประกอบด้วยนิสิตที่ผ่านการเรียน ในปีการศึกษา 2555 – 2557 จำนวน 35 คน และนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนในปีการศึกษา 2558 จำนวน 10 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) จากการศึกษาการพัฒนาสื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี สรุปได้ว่า สื่อดิจิทัลสำหรับการเรียนการสอนการเขียนภาพลายไทยเป็นสื่อเสริมจากการสอนในชั้นเรียน สามารถถ่ายทอดองค์ความรู้ในการเขียนภาพลายไทยได้เป็นอย่างดี เนื่องจากมีการลำดับเนื้อหา ประวัติความเป็นมาของลวดลายเพื่อส่งเสริมความเข้าใจของผู้เรียน แสดงขั้นตอนการเขียนลายไทยอย่างมีลำดับขั้นจากง่ายไปหายาก แบ่งเนื้อหาออกเป็นแต่ละบท มีการชี้ให้เห็นถึงจุดที่ผู้เรียนมักเขียนผิดพลาด และวิธีการเขียนภาพลายไทยที่ถูกต้อง 2) ผลจากการนำแนวทางการใช้สื่อเรียนรู้ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาทักษะการเขียนภาพลายไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี สรุปได้ว่า การใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับผู้สอนส่งผลให้ข้อผิดพลาดในการเขียนลวดลายของผู้เรียนลดลง โดยข้อผิดพลาดในการเขียนลายหางไหลลดลงจากเดิมร้อยละ 15.04 เป็นร้อยละ1.41 และข้อผิดพลาดในการเขียนลายกระหนกเปลวคิดลดลงจากเดิมจากเดิมร้อยละ 4.13 เป็นร้อยละ 0.72 สรุปได้ว่าการใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับผู้สอนช่วยให้ผู้เรียนมีทักษะการเขียนภาพลายไทยสูงขึ้น