| ชื่อเรื่อง | : | แนวคิดของโกลด์แมนเรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล |
| นักวิจัย | : | ชิดชนก วันฤกษ์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ศิรประภา ชวะนะญาณ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2558 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/51222 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้วิจัยต้องการปกป้องแนวคิดของ อัลวิน โกลด์แมน เรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล โกลด์แมนให้ข้อสรุปว่าความไม่ลงรอยอย่างมีเหตุผลระหว่างผู้เสมอกันมีความเป็นไปได้ ผู้วิจัยเริ่มต้นด้วยการสนับสนุนข้อถกเถียงของโกล์แมนที่ปฏิเสธหลักการความเป็นได้อย่างเดียว เพราะถ้าหลักการความเป็นได้อย่างเดียวเป็นจริง ความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผลจะเป็นไปไม่ได้ จากนั้นผู้วิจัยจะแสดงให้เห็นว่าความมีเหตุผลอยู่ที่การมีเหตุผลสนับสนุนในลำดับที่สอง หรือผู้เชื่อมีเหตุผลสนับสนุนว่าสิ่งที่ตนเชื่อมีเหตุผลสนับสนุน ประการต่อมาคือ การมีหลักฐานที่ซับซ้อนจะทำให้แต่ละคนมีทัศนคติที่ไม่ตรงกัน จากคำอธิบายเหล่านี้ผู้วิจัยจะเสนอว่าแนวคิดของโกลด์แมนเป็นแนวคิดที่ดีที่สุดที่จะอธิบายเรื่องความมีเหตุผลในกรณีที่เกิดความไม่ลงรอยกัน ในตอนท้าย ผู้วิจัยเสนอว่าแนวคิดเชิงหน้าที่ของ แอลลาด จิโล สนับสนุนแนวคิดของโกลด์แมน จิโลเสนอว่าผู้เชื่อยังมีหน้าที่ทางญาณวิทยา แม้ว่าความสมัครใจทางความเชื่อเป็นเท็จ แนวคิดดังกล่าวของจิโลมีความน่าสนใจที่จะช่วยให้เราทำความเข้าใจแนวคิดของโกลด์แมน และผู้วิจัยสรุปว่าความไม่ลงรอยกันระหว่างผู้เสมอกันมีความเป็นไปได้ แม้ว่าผู้เสมอกันจะมีบรรทัดฐานหรือจุดยืนที่แตกต่างกัน วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558 |
| บรรณานุกรม | : |
ชิดชนก วันฤกษ์ . (2558). แนวคิดของโกลด์แมนเรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ชิดชนก วันฤกษ์ . 2558. "แนวคิดของโกลด์แมนเรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ชิดชนก วันฤกษ์ . "แนวคิดของโกลด์แมนเรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558. Print. ชิดชนก วันฤกษ์ . แนวคิดของโกลด์แมนเรื่องความไม่ลงรอยกันอย่างมีเหตุผล. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2558.
|
