น้ำยางธรรมชาติที่ได้จากต้นยางพารา (Hevea brasiliensis) มีส่วนประกอบที่เป็นโปรตีนอยู่หลากหลายชนิด ซึ่งโปรตีนเหล่านี้เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดอาการแพ้ต่อผู้ใช้งาน กระบวนการไฮโดรเทอร์มัลสามารถช่วยลดปริมาณไนโตรเจนซึ่งบ่งชี้ถึงการลดปริมาณโปรตีนในยางธรรมชาติได้ ปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสดังกล่าวจะเข้าไปสลายโครงสร้างพอลิเพปไทด์ของโปรตีนให้ไปเป็นกรดอะมิโนและเพปไทด์สายที่สั้นลงซึ่งสามารถละลายในน้ำได้ ประยุกต์ใช้กระบวนการไฮโดรเทอร์มัลร่วมกับการใช้สารลดแรงตึงผิวเพื่อต้องการศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการลดปริมาณโปรตีนในยางธรรมชาติ ศึกษาตัวแปรที่ส่งผลต่อกระบวนการนี้ คือ อุณหภูมิ (125 150 175 และ 200 องศาเซลเซียส) เวลาในการทำปฏิกิริยา (30 45 และ 60 นาที) ปริมาณการใช้สารลดแรงตึงผิว (1 5 และ 10% โดยปริมาตร) และปริมาณเนื้อยางที่ใช้ (10 20 และ 30%) เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมที่สามารถลดปริมาณโปรตีนได้ ซึ่งภาวะที่เหมาะสมที่สุด คือ ที่อุณหภูมิ 200 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 60 นาที โดยใช้สารลดแรงตึงผิว 5% โดยปริมาตร สามารถลดปริมาณโปรตีนในยางธรรมชาติได้สูงสุด 82.2% เมื่อเปรียบเทียบกับยางธรรมชาติที่ไม่ผ่านกระบวนการ สมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติที่ผ่านกระบวนการลดปริมาณโปรตีนแล้วมีค่าความทนต่อแรงดึงเพิ่มขึ้น 1.0 เมกะปาสคาล ระยะยืด ณ จุดขาดมีค่าเพิ่มขึ้น 67% มอดูลัสการดึงยืด 300% มีค่าลดลง 0.85% และความแข็งมีค่าลดลง 5.7 เนื่องจากผลของการใช้ความร้อนสูงในกระบวนการไฮโดรเทอร์มัล และสารลดแรงตึงผิวที่ตกค้างอยู่ในผลิตภัณฑ์

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558