วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบความร่วมมือทางด้านโซ่อุปทานที่เหมาะสมระหว่างหน่วยงานภาครัฐสองหน่วยงาน ได้แก่ กองทัพอากาศและบริษัทไปรษณีย์ไทย ดิสทริบิวชั่น โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแก่ผู้บริหารระดับสูงของกองทัพอากาศและบริษัทไปรษณีย์ไทยซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดนโยบายทางด้านโลจิสติกส์ของทั้งสองหน่วยและการจัดทำแบบประเมินตัวขับเคลื่อนและตัวส่งเสริมในการพัฒนาความร่วมมือในโซ่อุปทานระหว่างหน่วยงานภาครัฐ ซึ่งพัฒนาจาก Driver assessment และ Facilitator Assessment ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Partnership Model ซึ่งคิดค้นขึ้นโดย Douglas M. Lambert ซึ่งแบ่งความร่วมมือระหว่างองค์กรออกเป็นสามประเภทตามระดับความร่วมมือ ผลการวิจัยสามารถสรุปสาระสำคัญได้สามประการ ประการแรก รูปแบบความร่วมมือที่เหมาะสมอยู่ในระดับสูง หมายถึง ทั้งสององค์กรสามารถทำความร่วมมือโดยมีมุมมองว่าแต่ละองค์กรเป็นเสมือนองค์กรของตน ความร่วมมือไม่กำหนดระยะเวลาสิ้นสุด มีความร่วมมือกันได้ในระดับยุทธศาสตร์ ประการที่สอง ตัวขับเคลื่อนหลัก ในการสร้างความร่วมมือ คือ การสนับสนุนหน่วยผู้ใช้งานพัสดุ และการพัฒนาองค์กรจากการทำความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก และประการที่สาม ตัวส่งเสริมหลัก ในการสร้างความร่วมมือ คือ ความเข้ากันได้ระหว่างองค์กร และ ความเต็มใจในการสร้างความร่วมมือซึ่งกันและกัน อย่างไรก็ตามจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารระดับสูงของทั้งสององค์กร เนื่องจากทั้งสององค์กรยังไม่เคยมีการจัดทำความร่วมมือกันมาก่อน จึงควรที่จะเริ่มต้นจากรูปแบบความร่วมมือในระดับต้นก่อนและจึงพัฒนาระดับความร่วมมือไปยังระดับกลาง และระดับสูงต่อไป