วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดและพฤติกรรมการจัดการความเครียดของผู้ประกันตนกรณีว่างงานของสำนักงานประกันสังคม ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 225 คน โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินและวิเคราะห์ความเครียดด้วยตนเอง และ แบบสอบถามพฤติกรรมการจัดการความเครียด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS for Windows ใช้สถิติเชิงพรรณนาได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ t-test,One-way ANOVA, Pearson product moment correlation coefficient และทำนายปัจจัยโดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน(Stepwise multiple regression analysis) ผลการวิจัยพบว่าผู้ประกันตนกรณีว่างงานส่วนใหญ่มีระดับความเครียดอยู่ในเกณฑ์ปกติจำนวน 128 คน (ร้อยละ 56.9) รองลงมาคือระดับความเครียดต่ำกว่าเกณฑ์ปกติอย่างมากจำนวน 52 คน (ร้อยละ23.1) และระดับความเครียดสูงกว่าปกติเล็กน้อยจำนวน 34 คน(ร้อยละ 15.1), ระดับความเครียดสูงกว่าปกติปานกลางจำนวน 4 คน(ร้อยละ 1.8), ระดับความเครียดสูงกว่าปกติมากจำนวน 7 คน(ร้อยละ 3.1) ตามลำดับ ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดได้แก่ เพศ โดยเพศหญิงมีค่าเฉลี่ยความเครียดสูงกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในส่วนของพฤติกรรมการจัดการความเครียดพบว่าผู้ประกันตนกรณีว่างงานส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการจัดการความเครียดระดับปานกลางร้อยละ85.8 รองลงมามีพฤติกรรมการจัดการความเครียดระดับสูงร้อยละ 10.2 ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการจัดการความเครียดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ก่อนว่างงาน และการใช้บุหรี่ ส่วนปัจจัยที่เกี่ยวข้องและเป็นปัจจัยทำนายพฤติกรรมการจัดการความเครียดได้แก่ รายได้ก่อนว่างงาน อายุ และเพศ โดยสามารถร่วมกันทำนายได้ร้อยละ 13.6