วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง อายุ สูตรของเคมีบำบัด ระยะเวลาการได้รับเคมีบำบัด ระดับฮีโมโกลบิน ภาวะโรคร่วม ความเหนื่อยล้า ความวิตกกังวล และแรงสนับสนุนทางสังคม กับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัดที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในของโรงพยาบาลมหาราช จังหวัดนครศรีธรรมราช และโรงพยาบาล สุราษฎร์ธานี จำนวน 140 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการทำหน้าที่ด้านการรู้คิด แบบประเมินความเหนื่อยล้า แบบสอบถามความวิตกกังวล แบบประเมินแรงสนับสนุนทางสังคม ซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน และหาความเที่ยงโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค ได้เท่ากับ.72, .92,. 80 และ.83 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1. การทำหน้าที่ด้านการรู้คิดของกลุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด โดยรวมอยู่ในระดับดี (x ̅ = 41.30, SD = 4.28) 2. อายุ ระยะเวลาการได้รับเคมีบำบัด และความเหนื่อยล้า มีความสัมพันธ์ทางลบกับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.619, -.244, และ -.384) ตามลำดับ ระดับฮีโมโกลบิน มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการทำหน้าที่ด้านการรู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .423) 3. สูตรของเคมีบำบัด และภาวะโรคร่วม มีความสัมพันธ์กับการทำหน้าที่ด้านการ รู้คิดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .272 และ .423) ตามลำดับ