วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

ปลาลังเป็นปลาที่มนุษย์ใช้บริโภคมาตั้งแต่โบราณ พบได้ทั่วไปในบริเวณชายฝั่งทะเลของประเทศไทย ในปัจจุบันได้มีการพัฒนาเครื่องมือทำการประมงให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นทำให้สามารถจับปลาลังได้มากขึ้นส่งผลกระทบต่อปริมาณปลาลังหากไม่มีการจัดการทรัพยากรอย่างถูกต้อง การจัดการทรัพยากรปลาที่ดีต้องมีข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างประชากรของปลาชนิดนั้นๆ การศึกษานี้เป็นการสำรวจกลุ่มประชากรย่อยของปลาลังในประเทศไทยเขตชายฝั่งทะเลอันดามัน โดยใช้เครื่องหมายพันธุกรรมบริเวณที่ครอบคลุมลำดับนิวคลีโอไทด์ส่วนไซโตโครมบี (Cytochrome b) ภายในสารพันธุกรรมไมโตคอนเดรีย (Mitochondrial DNA) เก็บตัวอย่างปลาจากชายฝั่งทะเลอันดามันโดยแบ่งสถานีในการเก็บตัวอย่างออกเป็นจำนวน 18 สถานี กระจายอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลจังหวัด ระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ตรัง และ สตูล เป็นจำนวนทั้งหมด 104 ตัวอย่าง การวิเคราะห์โครงสร้างประชากรไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่มประชากรปลาลัง (P>0.001) แผนผังแสดงความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการพบการแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ภายในสองกลุ่มประกอบไปด้วยปลาลังจากทุกสถานี ไม่พบการแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยตามระยะห่างของสถานี สอดคล้องกับลักษณะทางชีววิทยาของปลาลังและลักษณะกระแสน้ำชายฝั่งทะเลอันดามัน ผลการศึกษาที่ได้สามารถนำไปใช้จัดการทรัพยากรปลาให้มีความยั่งยืนต่อไปได้ในอนาคต