วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางพัฒนาความร่วมมือในการขนส่งสินค้าด้วยรถบรรทุกที่ตรงตามความต้องการของผู้ว่าจ้างและผู้ให้บริการขนส่ง เพื่อพัฒนาระดับความสัมพันธ์ให้ใกล้ชิดมากขึ้น ด้วยเชื่อว่าความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างกันนี้จะนำไปสู่ประสิทธิภาพการทำงานที่ดีขึ้น การศึกษานี้เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกบริษัทกรณีศึกษาที่มีการทำงานร่วมกันอยู่ในปัจจุบัน ผลที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึก ทำให้ทราบถึง ปัจจัยขับเคลื่อน (Driver) ในการพัฒนาความร่วมมือ ปัจจัยสนับสนุน (Facilitations) การพัฒนาความร่วมมือให้ประสบความสำเร็จ อุปสรรค (Barriers) ต่อการพัฒนาความร่วมมือ และมุมมองต่อการพัฒนาความร่วมมือ จากนั้นนำข้อมูลที่ได้ไปพัฒนาแบบสอบถามเพื่อเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ว่าจ้างและผู้ให้บริการขนส่งที่เลือกมาอย่างละ 50 บริษัท ผลที่ได้จากการศึกษาได้นำปัจจัยขับเคลื่อนของผู้ว่าจ้างคือ การลดต้นทุนในการขนส่งสินค้า ปัจจัยขับเคลื่อนของผู้ให้บริการขนส่งคือ การเพิ่มระดับการให้บริการ ปัจจัยสนับสนุนของผู้ว่าจ้างและผู้ให้บริการขนส่งที่มีความคิดเห็นตรงกัน คือ บุคคลากรของผู้ให้บริการขนส่งที่มีศักยภาพและพร้อมที่จะทำงานร่วมกัน ร่วมกับอุปสรรคต่อการพัฒนาความร่วมมือของผู้ว่าจ้าง คือ ความคิดในการทำงานแบบเดิมที่ไม่อยากเปลี่ยนแปลงองค์กร และอุปสรรคของผู้ให้บริการขนส่ง คือ ขาดบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถ มานำเสนอเป็นแนวทางในการพัฒนาความร่วมมือโดยแสดงแผนผังความต้องการของผู้ว่าจ้างและผู้ให้บริการขนส่งที่ช่วยในการตัดสินใจพัฒนาความร่วมมือระหว่างกัน และนำเสนอการทำกิจกรรม การแลกเปลี่ยนข้อมูล การติดต่อประสานงาน การวางแผนและควบคุมการทำงานร่วมกัน การแบ่งปันความเสี่ยงและผลประโยชน์ และการแบ่งปันทรัพยากรและความชำนาญ