วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2535

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างเจคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 การรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครูกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 ของนักศึกษาชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพปีที่ 2 และสร้างสมการพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 โดยใช้คะแนนเจตคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 และคะแนนการรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครูเป็นตัวพยากรณ์ ตัวอย่างประชากร เป็นนักศึกษาชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพปีที่ 2 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จำนวน 400 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดเจตคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 แบบสอบถามการรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครู และแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.7592, 0.6844 และ 0.8969 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. เจตคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 มีความสัมพันธ์กันทางบวกระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.0460 2. การรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครู ที่เน้นครูเป็นศูนย์กลางกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 มีความสัมพันธ์กันทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ -0.0970 3. เจตคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 กับการรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครูมีความสัมพันธ์กันทางบวกระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.1690 4. ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในระหว่างเจตคติต่อวิชาสังคมศึกษา 3 การรับรู้ของนักศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนของครูและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 มีความสัมพันธ์กันในระดับต่ำ ไม่สามารถสร้างสมการพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา 3 ได้