วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2535

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและหาความสัมพันธ์ระหว่างทรวดทรง กับสมรรถภาพทางกายของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของกลุ่มโรงเรียนที่ 8 สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชายและนักเรียนหญิง จำนวน 380 คน ปีการศึกษา 2534 ที่ได้จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายลำดับขั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบประเมินทรวดทรงของรัฐนิวยอร์ค และแบบทดสอบสรรถภาพทางกายมาตรฐานระหว่างประเทศ (ICSPFT) นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการคำนวณหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน คะแนน “ที” และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป เอส พี เอส เอส เอ็กซ์ และเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลในรูปตาราง และความเรียง ผลการวิจับพบว่า 1. นักเรียนชายมีทรวดทรงดี ผิดปกติเล็กน้อย และต้องแก้ไข ร้อยละ 34.2, 54.2, และ 11.6 ตามลำดับ นักเรียนหญิงมีทรวดทรงดี ผิดปกติเล็ดน้อย และต้องแก้ไข ร้อยละ 47.9, 47.9 และ 4.2 ตามลำดับ 2. ค่าเฉลี่ยคะแนนสมรรถภาพทางกายของนักเรียนชายและนักเรียนหญิงมีดังนี้ รายการวิ่ง 50 เมตร 8.72 และ 9.86 วินาที ยืนกระโดดไกล 175.96 และ 146.11 เซนติเมตร แรงบีบมือ 22.52 และ 19.06 กิโลกรัม ลุก-นั่งใน 30 นาที 20.88 และ 15.52 ครั้ง ดึงข้อ 2.20 ครั้ง (ชาย) และงอแขนห้อยตัว 4.76 วินาที (หญิง) วิ่งเก็บของ 12.52 และ 13.98 วินาที งอตัวไปข้างหน้า 9.62 และ 9.82 เซนติเมตร วิ่ง 1,000 เมตร 5.39 นาที (ชาย) และวิ่ง 800 เมตร 4.67 นาที (หญิง) ตามลำดับ 3. ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่าง คะแนนทรวดทรงรวม กับคะแนน “ที” ของสมรรถภาพทางกายรวม ของนักเรียนชาย (r = .332) และนักเรียนหญิง (r = .182) มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05