วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2534

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการใช้วัสดุย่อส่วน ของอาจารย์และผู้ช่วยวิชาการในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตลอดจนทัศนคติของอาจารย์และผู้ช่วยวิชาการ ที่มีต่อบริการวัสดุย่อส่วนของสำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผลการวิจัยพบว่าอาจารย์และผู้ช่วยวิชาการส่วนใหญ่ไม่เคยใช้วัสดุย่อส่วน เนื่องจากข้อมูลที่ต้องการใช้ไม่อยู่ในวัสดุย่อส่วน ประเภทของวัสดุย่อส่วนที่ใช้มากคือไมโครฟิล์มและไมโครฟิช โดยมีความถี่ในการใช้ไม่แน่นอน และระยะเวลาในการใช้วัสดุย่อส่วนแต่ละครั้งนาน 30-60 นาที วัตถุประสงค์สำคัญในการใช้วัสดุย่อส่วนคือเพื่อค้นคว้าข้อมูลประกอบงานเขียนและงานวิจัย ลักษณะข้อมูลในวัสดุย่อส่วนที่ใช้มากคือ วารสาร รายงานการวิจัย และวิทยานิพนธ์ โดยส่วนใหญ่ใช้เนื้อหาในสาขาประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ วิธีเข้าถึงวัสดุย่อส่วนที่อาจารย์และผู้ช่วยวิชาการส่วนใหญ่ใช้ คือ ขอความช่วยเหลือจากบุคลากรห้องสมุดให้ช่วยค้นหา บริการวัสดุย่อส่วนที่ใช้ในระดับมากคือ ขอใช้วัสดุย่อส่วนพร้อมเครื่องอ่านภายในห้องสมุด โดยห้องสมุดที่อาจารย์และผู้ช่วยวิชาการจำนวนมากเข้าใช้วัสดุย่อส่วนคือห้องสมุดอื่น มีเพียงส่วนน้อยที่เคยเข้าใช้วัสดุย่อส่วนของสำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาเหตุเพราะไม่ทราบว่าสำนักหอสมุดฯ มีวัสดุย่อส่วนไว้บริการ ทัศนคติของอาจารย์และผู้ช่วยวิชาการ ที่มีต่อบริการวัสดุย่อส่วนของ สำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทั้ง 5 ด้าน คือ (1) สภาพของห้องอ่านวัสดุย่อส่วน (2) วัสดุย่อส่วนที่ให้บริการ (3) อุปกรณ์การอ่านที่ให้บริการ (4)การจัดบุคลากรเพื่อให้บริการและ (5) การเข้าถึงวัสดุย่อส่วนอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบความแตกต่างของระดับทัศนคติที่มีต่อบริการวัสดุย่อส่วนทั้ง 5 ด้าน ปรากฏว่าสอดคล้องกับแนวเหตุผลที่ตั้งไว้คือ ทัศนคติของอาจารย์และผู้ช่วยวิชาการไม่แตกต่างกัน