วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การศึกษาปริมาณมิโมซีนในไมยราบยักษ์และกระถินยักษ์พบว่าในทุกส่วนของไมยราบยักษ์ไม่มีสารมิโมซีน แต่ในกระถินยักษ์พบว่าทุกส่วนมีมิโมซีน ซึ่งมีค่าเปอร์เซ็นต์เฉลี่ยต่อน้ำหนักแห้งเรียงตามลำดับมากไปหาน้อยได้ดังนี้ เมล็ด 6.91%, ใบอ่อน 5.75%, ดอก 5.66%, ผัก 5.25%, ใบที่โตเต็มที่ 3.09%, ก้านใบ 1.82%, ราก 1.33% และลำต้น 0.42% เมื่อเปรียบเทียบปริมาณโปรตีนของไมยราบยักษ์กับกระถินยักษ์ถ้าหักค่าไนโตรเจนของมิโมซินออกจากไนโตรเจนรวมพบว่าในใบอ่อนและเมล็ดของไมยราบยักษ์จะมีค่าโปรตีนสูงกว่ากระถินยักษ์ ส่วนค่าโปรตีนในใบที่โตเต็มที่ ก้านใบ และลำต้น ของไมยราบยักษ์มีค่าใกล้เคียงกับกระถินยักษ์ แต่ในดอก ฝัก และรากของกระถินยักษ์มีค่าโปรตีนสูงกว่าไมยราบยักษ์ ไมยราบยักษ์มีค่าเปอร์เซ็นต์โปรตีนเฉลี่ยต่อน้ำหนักแห้งเรียงตามลำดับมากไปหาน้อย คือ เมล็ด 27.99%, ใบอ่อน 26.94%, ใบที่โตเต็มที่ 24.08%, ดอก 19.52% ฝัก 18.72%, ก้านใบ 9.67%, ราก 4.97% และลำต้น 4.18% ส่วนเปอร์เซ็นต์โปรตีนเฉลี่ยต่อน้ำหนักแห้งในกระถินยักษ์เมื่อหักค่าไนโตรเจนของมิโมซีนออกมีค่าเรียงตามลำดับมากไปหาน้อย คือ ใบอ่อน 25.63%, เมล็ด 25.57%, ใบที่โตเต็มที่ 24.65%, ฝัก 21.58%, ดอก 21.26%, ก้านใบ 9.51%, ราก 5.76% และลำต้น 4.28% ฤดูกาลมีผลต่อการเจริญเติบโต ปริมาณมิโมซีนและปริมาณโปรตีน พบว่าในฤดูฝนพืชทั้งสองชนิดจะเจริญเติบโตได้เร็วกว่าในฤดูร้อนและฤดูหนาว ปริมาณโปรตีนของไมยราบยักษ์ในฤดูฝนสูงกว่าในฤดูร้อนและฤดูหนาวเช่นเดียวกับปริมาณมิโมซีนในกระถินยักษ์ ส่วนปริมาณโปรตีนในกระถินยักษ์ ส่วนปริมาณโปรตีนในกระถินยักษ์ที่หักค่าไนโตรเจนของมิโมซีนจากไนโตรเจนรวมจะมีค่าใกล้เคียงกันตลอดปี