วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

วิทยานิพนธ์เล่มนี้ มีจุดประสงค์ที่จะศึกษาการใช้คำ เป็น ในประโยค และการประกอบคำ เป็น กับคำอื่น ข้อมูลที่นำมาศึกษาเก็บรวบรวมจากภาษาพูดที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ประการแรกคำ เป็น มีความหมายประจำคำ 4 ความหมาย ได้แก่ คำ เป็น ที่หมายความว่า มีชีวิตอยู่ คำ เป็น ที่หมายความว่า ได้ที่ คำ เป็น ที่มีความหมายแสดงสภาพ และคำ เป็น ที่หมายความว่าสามารถ รู้วิธี คำ เป็น ที่มีความหมายเหล่านี้ใช้เป็นกริยา ใช้ขยายนามและขยายกริยา นอกจากนี้คำ เป็น ยังมีความหมายทางไวยากรณ์ 2 ความหมาย ได้แก่ คำ เป็น ที่มีความหมายตามคำกริยาหรือข้อความที่มาข้างหน้า และคำ เป็น ที่เน้นความหมายคำอื่น ประการที่สองคำ เป็น อาจประกอบกับคำอื่น ๆ เป็นคำประสม คำซ้อน สำนวน และสำนวนเปรียบเทียบ คำ เป็น ที่มีความหมายแสดงสภาพสามารถประกอบกับคำอื่น เป็นได้ทั้ง 4 ประเภท คำ เป็น ที่หมายความว่ามีชีวิตอยู่สามารถประกอบกับคำอื่นเป็นคำประสม คำซ้อนและสำนวน คำ เป็น ที่หมายความว่าสามารถ รู้วิธี สามารถประกอบกับคำอื่น เป็นคำประสมและสำนวน การวิจัยได้แบ่งเสนอเป็น 4 บท คือ บทที่ 1 เป็นบทนำ กล่าวถึงความเป็นมาของปัญหาวัตถุประสงค์ของการวิจัย และขอบเขตของการวิจัย บทที่ 2 กล่าวถึง การใช้คำ เป็น ในประโยค บทที่ 3 กล่าวถึงการใช้คำ เป็น ประกอบกับคำอื่น และบทที่ 4 เป็นการสรุปผลการวิจัยและเสนอแนะประเด็นที่น่าสนใจซึ่งยังมิได้เสนอไว้ในวิทยานิพนธ์เล่มนี้ เพื่อให้ผู้สนใจได้ค้นคว้าต่อไป