วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

วัตถุประสงค์ของการวิจัย การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อสำรวจลักษณะการกระทำผิดวินัย สาเหตุการกระทำผิดวินัยของนักเรียน และศึกษาถึงภูมิหลังของนักเรียน รวมทั้งการเปรียบเทียบการกระทำผิดวินัยระหว่างนักเรียนชาย และนักเรียนหญิงที่กระทำผิดวินัย ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ในโรงเรียนรัฐบาลสังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 12 สมมติฐานของการวิจัย การกระทำผิดวินัยของนักเรียนชายและนักเรียนหญิงแตกต่างกัน การดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างประชากร ได้แก่ นักเรียนที่กระทำผิดวินัยของโรงเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6 ในโรงเรียนรัฐบาล สังกัดกรมสามัญศึกษา ปีการศึกษา 2528 จำนวน 517 คน เป็นชาย 353 คน หญิง 164 คน ซึ่งได้มาโดยการใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับสถานภาพภูมิหลังการกระทำผิดวินัย และสาเหตุของการกระทำผิดวินัยของนักเรียน แบบสอบถามนี้ประกอบด้วยพฤติกรรมการกระทำผิดวินัยของนักเรียน 4 หมวด คือ หมวดการกระทำผิดวินัยทางด้านความประพฤติ หวดการกระทำผิดวินัยทางด้านการแต่งกาย หมวดการกระทำผิดวินัยทางด้านการเรียน และหมวดการกระทำผิดวินัยทางด้านการปฏิบัติอื่นๆ ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t ผลการวิจัย ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า 1. นักเรียนที่ทำความผิดส่วนใหญ่เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ 3 และเป็นนักเรียนชายมากกว่านักเรียนหญิง ซึ่งมีอายุระหว่าง 15 – 17 ปี อาชีพทางครอบครัว ส่วนมากมีอาชีพเกษตรกรรม ผู้ปกครองส่วนใหญ่ได้รับการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษา ที่ตั้งของบ้านเรือนหรือที่อยู่อาศัย คือ อยู่ในสวน ไร่ นา ซึ่งห่างไกลโรงเรียน ส่วนการใช้เวลาว่างของนักเรียน ส่วนใหญ่ คือ การเล่นกีฬาและการดูโทรทัศน์ เป็นต้น 2. ความผิดทางวินัยที่นักเรียนทำ เรียงลำดับตามค่าเฉลี่ย จากมากไปหาน้อย ใน 5 ลำดับแรก คือ ลืมทำการบ้าน คุยหรือเล่นเสียงดังในห้องเรียน แสดงมารยาทไม่สุภาพเรียบร้อยกับเพื่อน ลอกการบ้านเพื่อน และล้อเลียนหรือแกล้งเพื่อน ผลการวิจัยพบว่า ความผิดทางวินัยที่นักเรียนชายทำกับความผิดที่นักเรียนหญิงทำนั้น เป็นความผิดอย่างเดียวกัน กล่าวคือนักเรียนชายและหญิงทำความผิดวินัยในลำดับที่เหมือนกัน 3. สาเหตุของการกระทำผิดวินัยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6 เขตการศึกษา 12 เนื่องมาจาก ตัวเด็กเองเป็นอับดับแรก สาเหตุอื่นๆ ได้แก่ การเรียนการสอนของครู ความบังเอิญและความไม่ตั้งใจเรียนของเด็ก สภาพแวดล้อมทั้งทางบ้าน โรงเรียน และสื่อมวลชนทางโทรทัศน์ ตลอดจนสภาวะทางเศรษฐกิจของครอบครัว ตามลำดับ 4. นักเรียนชายและหญิงทำความผิดทางวินัยแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 ในความผิดต่อไปนี้ คือ ไม่เชื่อฟังคำสั่งของครู พูดคุยหรือเล่นเสียงดังในห้องเรียน ขัดขืนไม่ยอมให้ครูทำโทษ หยิบของเพื่อโดยไม่ขออนุญาต ข่มขู่เพื่อน แสดงท่าทางไม่สุภาพเรียบร้อยกับครู พูดจาหยาบคาย พูดปดกับครู แสดงท่าทางไม่เคารพครู แสดงมารยาทไม่สุภาพเรียบร้อยกับเพื่อนล้อเลียนหรือแกล้งเพื่อน แอบกินขนมในห้องเรียน ทะเลาะวิวาทกับเพื่อน สวมเสื้อผ้าที่ไม่สุภาพเรียบร้อย ไว้ผมยาวเกินกำหนด สวมรองเท้าเตะมาโรงเรียน ลืมทำการบ้าน ทำสิ่งอื่นขณะที่ครูกำลังสอน พูดสอดแทรกขณะที่ครูกำลังสอน ไม่สนใจเรียนในบางวิชาที่ไม่ชอบ ไม่ส่งงานที่ได้รับมอบหมาย หนีออกนอกบริเวณโรงเรียน เดินรับประทานอาหารหรือขนมบนท้องถนน มาโรงเรียนสาย และเข้าชั้นเรียนไม่ตรงเวลา ส่วนความผิดทางวินัยที่นักเรียนชายและนักเรียนหญิงทำไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 ได้แก่ ความผิดในข้อต่อไปนี้คือ หลีกเลี่ยงการทำเวร ล้อเลียนชื่อบิดามารดาของเพื่อน เล่นการพนันในห้องเรียน ทิ้งขยะไม่เป็นที่ เถียงครู แย่งอาหารหรือขนมจากเพื่อน สวมเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนสกปรก ไม่แต่ชุดลูกเสือ เนตรนารีหรือยุวกาชาดเมื่อถึงวันที่มีวิชาเหล่านี้ ล้อเลียนครู หลับในเวลาเรียน ลืมนำอุปกรณ์การเรียนมาโรงเรียน ลอกการบ้านเพื่อน นำหนังสืออื่นขึ้นมาอ่านขณะที่ครูกำลังสอน แกล้งหรือแหย่เพื่อนขณะที่ครูกำลังสอน ทำตลกในเวลาเรียน ลอกคำตอบหรือข้อสอบของเพื่อน ไม่ตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมาย ทำงานไม่เสร็จทันเวลา ไม่ไปโรงเรียน ทำลายทรัพย์สมบัติของโรงเรียน ลาออกนอกห้องเรียนบ่อยๆ โดยไม่มีความจำเป็น และประพฤติทำนองชู้สาว