วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการใช้กลวิธีในการอ่านภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีความสามารถในการอ่านสูง ปานกลาง และต่ำ ตามแนวคิดของอ๊อกซ์ฟอร์ด ซึ่งประกอบด้วย กลวิธีการใช้ระบบการจำ กลวิธีการใช้ความรู้ความคิด กลวิธีการใช้สิ่งทดแทน กลวิธีการตระหนักรู้และควบคุมตนเอง กลวิธีการใช้จิตพิสัย และกลวิธีการสื่อสารในสังคม ตัวอย่างประชากรได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 397 คน ที่แบ่งออกเป็น กลุ่มสูง กลาง และต่ำ ด้วยคะแนนที่ได้จากการทำแบบทดสอบความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจของนักเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสัมภาษณ์และแบบสังเกตการใช้กลวิธีในการอ่านภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า 1. ในด้านการใช้กลวิธีในการอ่านภาษาไทย พบว่า นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านสูง ใช้กลวิธีความรู้ความคิด และกลวิธีการตระหนักรู้และควบคุมตนเองมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ระบบการจำน้อยที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านปานกลางใช้กลวิธีการตระหนักรู้และควบคุมตนเองมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ระบบการจำน้อยที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านต่ำใช้กลวิธีการใช้จิตพิสัยมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ระบบการจำน้อยที่สุด 2. ในด้านการใช้กลวิธีในการอ่านบทอ่านประเภทร้อยแก้ว นิทานและข่าว พบว่า ในการอ่านประเภทร้อยแก้ว นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านสูงใช้กลวิธีการใช้ ความรู้ความคิดมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้สิ่งทดแทนน้อยที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านปานกลางใช้กลวิธีการตระหนักรู้และควบคุมตนเองมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้สิ่งทดแทนน้อยที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านต่ำใช้กลวิธีการสื่อสารในสังคมมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้สิ่งทดแทนน้อยที่สุด ในการอ่านประเภทนิทาน นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านสูง ปานกลาง และต่ำ ใช้กลวิธีการใช้จิตพิสัยมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ระบบการจำน้อยที่สุด ในการอ่านประเภทข่าว นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านสูง และปานกลางใช้กลวิธีการตระหนักรู้และควบคุมตนเองมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ระบบการจำน้อยที่สุด นักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านต่ำใช้กลวิธีการใช้จิตพิสัยมากที่สุด และใช้กลวิธีการใช้ความรู้คิดน้อยที่สุด