ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง
นักวิจัย : สมปอง วงศ์สุทธิรัตน์
คำค้น : ผัก -- ราคา , ผัก -- การตลาด , การปลูกพืช -- การวางแผน , พืชไร่ -- แง่เศรษฐกิจ , ส่วนเหลื่อมการตลาด , ดัชนีราคา , การวิเคราะห์อนุกรมเวลา , อัตราผลตอบแทน -- ไทย , ต้นทุน , ลุ่มน้ำห้วยยาง
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : วารินทร์ วงศ์หาญเชาว์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2533
อ้างอิง : 9745772178 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/48178
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาถึงราคาของผัก และการตลาดในชนบท เพื่อใช้เป็นแนวทางการพัฒนาการเกษตรในพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดเล็กที่มีการสร้างฝาย โดยนำความรู้ที่ได้จากการศึกษามาวางแผนการเพาะปลูกผักให้เหมาะสม ทั้งในด้านการเลือกชนิดของผัก และช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเพาะปลูก โดยการศึกษาครั้งนี้ได้ทำการศึกษาในพื้นที่เขตลุ่มน้ำห้วยยาง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งผักที่ทำการศึกษาทั้งหมดมี 10 ชนิด คือ แตกกวา ผักกาดขาว มะเขือเทศ ถั่วฝักยาว ผักบุ้งจีน หอมแบ่ง ผักคะน้า กะหล่ำปลี พริกขี้หนู และมะเขือเปราะ สำหรับผัก 8 ชนิดแรกเป็นผักที่นิยมปลูกกันในเขตลุ่มน้ำห้วยยาง ส่วนพริกขี้หนูและมะเขือเปราะเป็นพืชชนิดใหม่ที่นำมาศึกษา โดยพริกขี้หนู (พันธุ์หัวเรือ) เป็นพืชที่นิยมปลูกที่ตำบลหัวเรือ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ส่วนมะเขือเปราะเป็นพืชที่นิยมปลูกที่ตำบลศิลา อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ซึ่งในการศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิเคราะห์ส่วนเหลื่อมการตลาด ประสิทธิภาพการตลาด ส่วนแบ่งที่เกษตรกรได้รับ ดัชนีความไม่เสถียรภาพ และพฤติกรรมการเคลื่อนไหวของราคา ผลการวิเคราะห์ พบว่า ในกรณีของผักที่เพาะปลูกในบริเวณลุ่มน้ำห้วยยาง ผักที่เกษตรกรควรเพาะปลูกมากที่สุดคือ ถั่วฝักยาว รองลงมาได้แก่ผักคะน้า มะเขือเทศ ผักบุ้งจีน ผักกาดขาว กะหล่ำปลี แตงกวา และหอมแบ่ง ตามลำดับ ส่วนกรณีผักชนิดใหม่ที่นำมาศึกษา พบว่า พริกขี้หนูเป็นผักที่ควรปลูกควรปลูกมากกว่ามะเขือเปราะ สำหรับในเรื่องเกี่ยวกับช่วงของระยะเวลาที่เหมาะสม ในการเพาะปลูกผักแต่ละชนิดนั้น พบว่า แตงกวา ควรเพาะปลูกในช่วงเดือนเมษายน-กันยายน ผักกาดขาวในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน และเดือนมิถุนายน-กันยายน มะเขือเทศในช่วงเดือนเมษายน-มิถุนายน และสิงหาคม-ตุลาคม ถั่วผักยาวในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน และพฤศจิกายน-ธันวาคม ผักบุ้งจีนในช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม และกันยายน-พฤศจิกายน หอมแบ่งในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-กันยายน กะหล่ำปลีในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-กันยายน ผักคะน้า ในช่วงเดือนมกราคม มีนาคม เมษายน และกรกฎาคม-ตุลาคม พริกขี้หนูในช่วงเดือนมกราคม-พฤษภาคม และมะเขือเปราะควรปลูกในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ และกันยายน-พฤศจิกายน

บรรณานุกรม :
สมปอง วงศ์สุทธิรัตน์ . (2533). ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมปอง วงศ์สุทธิรัตน์ . 2533. "ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมปอง วงศ์สุทธิรัตน์ . "ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533. Print.
สมปอง วงศ์สุทธิรัตน์ . ราคาของผักและการตลาดในชนบท : กรณีศึกษา ของเขตลุ่มน้ำห้วยยาง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2533.