วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

การศึกษาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง และสัตว์มีกระดูกสันหลัง 148 ชนิด ในท้องถิ่นที่ใช้บริโภคเป็นอาหารของประชาชน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย โดยการเก็บตัวอย่างจากตลาดเช้า และตลาดเย็นประจำอำเภอเมือง ของ 8 จังหวัด คือ ชัยภูมิ นครราชสีมา บุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ อุบลราชธาณี ยโสธร และอำนาจเจริญ ตลอดเดือนตุลาคม 2536 – พฤศจิกายน 2537 สามารถจำแนกจำนวนสัตว์ทั้งหมดออกได้ 3 ไฟลัม 6 ชั้น 39 ครอบครัว จัดเป็นปลาน้ำจืดมากที่สุด 46.92% แมลง 23.21% หอยน้ำจืด 17% สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 6.8% ปูน้ำจืด 4.08% และกุ้งน้ำจืด 2.72% สัตว์ที่มีปริมาณมากและพบได้ตลอดทั้งปีได้แก่ ปลาน้ำจืด ส่วนปูนา หอยโข่ง หอยขม กุ้งน้ำจืดและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก พบมากในช่วงฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม สำหรับพวกแมลงจะพบมากทั้งจำนวนชนิดและประมาณในฤดูร้อน (กุมภาพันธ์-พฤษภาคม) การกระจายของสัตว์ต่าง ๆ ที่พบขึ้นอยู่กับปัจจัยสำคัญ 2 ประการคือ ฤดูกาลและลักษณะทางภูมิศาสตร์ของแต่ละจังหวัด