การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่น ของครอบครัวมุสลิม อําเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ปกครอง จํานวน 120 คน ทําการสุ่มตัวอย่างอย่างเป็นระบบ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่ได้รับตรวจสอบความตรง เชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญจํานวน 3 ท่าน และมีค่าสัมประสิทธิ์ครอนบาชแอลฟาด้านการรับรู้ คุณค่าในตนเอง ของผู้ปกครอง ลักษณะนิสัยของบุตรที่เป็นวัยรุ่น สัมพันธภาพในครอบครัว การปฏิบัติตามคําสอนของศาสนา และการอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่นเท่ากับ 0.82, 0.73, 0.71, 0.78 และ 0.79 ตามลําดับ วิเคราะห์ปัจจัยที่มี ความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่ นของครอบครัวมุสลิมด้ วยสถิติถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า สัมพันธภาพในครอบครัวมีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อพฤติกรรมการอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่น อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (0.23, 95%CI 0.11 ถึง 0.36) อย่างไรก็ตาม อายุมีความสัมพันธ์เชิงลบต่อพฤติกรรม การอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (-0.01, 95%CI: -0.02 ถึง -0.01) ซึ่งสามารถอธิบาย พฤติกรรมการอบรมเลี้ยงดูบุตรได้ ร้อยละ 19.5 (R² = 0.195) จากผลการศึกษาดังกล่าว หน่วยงานภาครัฐที่เกียวข้อง ควรส่งเสริมการสร้างสัมพันธภาพในครอบครัวในกลุ่มผู้ปกครองมุสลิมโดยสอดแทรกเนื้อหาหลักธรรมคําสอนของ ศาสนาเพื่อช่วยให้ครอบครัวมีพฤติกรรมการอบรมเลี้ยงดูบุตรที่เป็นวัยรุ่นที่ดีต่อไป