วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527

วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ คือ 1. เพื่อศึกษาผลของการใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียน ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 2. เพื่อศึกษาผลของการใช้เครื่องคิดเลขในการทำการบ้าน ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 3. เพื่อศึกษาปฏิกิริยาร่วมระหว่าง การใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียนและการใช้เครื่องคิดเลขในการทำการบ้าน ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ ปีการศึกษา 2526 จำนวน 80 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 4 กลุ่มๆ ละ 20 คน คือ กลุ่มที่ 1 ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียนและใช้ในการทำการบ้าน กลุ่มที่ 2 ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียนแต่ไม่ใช้ในการทำการบ้าน กลุ่มที่ 3 ไม่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์แต่ใช้ในการทำการบ้าน และกลุ่มที่ 4 ไม่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์และไม่ใช้ในการทำการบ้าน ผู้วิจัยได้ทดลองสอนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง “ทฤษฎีเบื้องต้นของความน่าจะเป็น” ให้กับกลุ่มตัวอย่างทั้ง 4 กลุ่ม เป็นเวลา 20 คาบ เมื่อเรียนจบบทเรียนแล้วให้นักเรียนทำแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ ซึ่งมีค่าความเที่ยง 0.884 แล้วนำคะแนนจากผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์มาวิเคราะห์ โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียน และนักเรียนที่ไม่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียนแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยนักเรียนที่ใช้และนักเรียนที่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียนมีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่านักเรียนที่ไม่ใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียน 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ใช้เครื่องคิดเลขในการทำการบ้านและนักเรียนที่ไม่ใช้เครื่องคิดเลขในการทำการบ้าน ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. การใช้เครื่องคิดเลขในการเรียนคณิตศาสตร์ในชั้นเรียน และการใช้เครื่องคิดเลขในการทำการบ้าน ไม่มีปฏิกริยาร่วมกันต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05