วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมการสอนของอาจารย์พยาบาลวิชาการพยาบาลพื้นฐานภาคทฤษฎีและศึกษาความคิดเห็นของอาจารย์พยาบาลวิชาการพยาบาลพื้นฐานเกี่ยวกับปัญหาการเรียนการสอนวิชาการพยาบาลพื้นฐานภาคทฤษฎีตัวอย่างประชากรเป็นอาจารย์พยาบาลที่สอนวิชาการพยาบาลพื้นฐานจากสถาบันการศึกษาพยาบาล 5 แห่ง แห่งละ 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสังเกตพฤติกรรมการสอนของอาจารย์พยาบาลและแบบสอบถามสำหรับแบบสังเกตพฤติกรรมการสอนผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยใช้จุดมุ่งหมายทางการศึกษาของบลูม ด้านพุทธิพิสัยเป็นพื้นฐานการสังเกตพฤติกรรมการสอนใช้ผู้สังเกต 3 คนที่ได้ฝึกการสังเกตและมีความเที่ยงของการสังเกตอยู่ในช่วง 0.78 ถึง0.93 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีหาค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ Pearson’s Product-Moment Correlation ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.พฤติกรรมการสอนด้านการบรรยาย การตั้งคำถาม การตอบคำถามพบว่าพฤติกรรมการสอนด้านการบรรยายที่เน้นความรู้-ความจำเกี่ยวกับการให้ความรู้ด้านข้อเท็จจริงกฎต่างๆ หลักการและทฤษฎีต่างๆ มากที่สุดเน้นการประเมินค่ามีอยู่ในระดับน้อยที่สุดสำหรับพฤติกรรมการสอนด้านการตั้งคำถามที่เน้นความรู้-ความจำ มากที่สุด แต่อยู่ในระดับปานกลางเน้นการสังเคราะห์มีอยู่ในระดับน้อยที่สุด พฤติกรรมการสอนด้านการตอบคำถามทั้งหมด พบว่ามีอยู่ในระดับน้อยที่สุดและไม่ปรากฏพฤติกรรมการสอนด้านการตอบคำถามที่เน้นการสังเคราะห์และการประเมินค่าความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสอนด้านการบรรยายกับการตั้งคำถามพบว่าการบรรยายที่เน้นความรู้-ความจำกับการตั้งคำถามที่เน้นความรู้-ความจำและความเข้าใจการบรรยายกับการตั้งคำถามที่เน้นความเข้าใจมีความสัมพันธ์ทางเดียวกันในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ .6492 .6272 และ .7569 ตามลำดับ ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสอนด้านการบรรยายกับการตอบคำถามพบว่าการบรรยายและการตอบคำถามที่เน้นการนำไปใช้การบรรยายที่เน้นการวิเคราะห์กับการตอบคำถามที่เน้นการนำไปใช้และการบรรยายที่เน้นการสังเคราะห์กับการตอบคำถามที่เน้นการนำไปใช้มีความสัมพันธ์ทางเดียวกันในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ .7833 .6439 และ .6552 ตามลำดับ 2. บรรยากาศการเรียนการสอนวิชาการพยาบาลพื้นฐานภาพทฤษฎีที่พบมากคือเต็มใจยอมรับข้อบกพร่องและความผิดพลาดของตน กระตุ้นความสนใจของผู้เรียนให้มีส่วนร่วมในการเรียนส่งเสริมและกระตุ้นให้ผู้เรียนเกิดความคิดอยู่เสมอสนใจและเป็นกันเองกับผู้เรียน 3. ปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิชาการพยาบาลพื้นฐาน ภาคทฤษฎี พบว่าส่วนใหญ่มีปัญหาในระดับปานกลางและน้อย เช่น ปัญหาในระดับปานกลางได้แก่เวลาในการเรียนการสอนที่เหมาะสมกับเนื้อหาและการจัดกิจกรรมความสนใจของผู้เรียนต่างกันอุปกรณ์การเรียนการสอนไม่พอเพียง ทักษะการใช้อุปกรณ์การเรียนการสอนของผู้เรียนความเหมาะสมของห้องเรียนต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนและการประเมินการสอนในห้องเรียน ข้อเสนอแนะ ในการจัดการเรียนการสอนมีดังนี้ 1. ผู้สอนควรสอนแบบประสบประสานระหว่างหลักวิทยาศาสตร์ข้อเท็จจริงหรือกฎต่างๆ กับขั้นตอนการปฏิบัติและใช้วิธีการสอนหลายรูปแบบ 2. ผู้สอนควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมทางการเรียนการสอน 3. ผู้สอนควรเตรียมพร้อมผู้เรียนก่อนเริ่มบทเรียนโดยให้ผู้เรียนศึกษาเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบทเรียนที่จะเรียนล่วงหน้า 4. ผู้บริหารควรจัดเตรียมสิ่งที่จะเอื้ออำนวยต่อการจัดการเรียนการสอน เช่น อาคารสถานที่ อุปกรณ์การเรียนการสอน ตลอดจนพัฒนาความรู้ให้แก่ผู้สอน ข้อเสนอแนะในการวิจัย ควนมีการวิจัยเพิ่มเติมดังนี้ 1. วิเคราะห์พฤติกรรมการเรียนการสอนวิชาการพยาบาลพื้นฐานภาคปฏิบัติ 2. วิเคราะห์พฤติกรรมการเรียนการสอนวิชาทางการพยาบาลในหลักสูตรเพื่อดูว่ามีความสอดคล้องกับระดับพื้นฐานและมีการวิเคราะห์ สังเคราะห์หรือประเมินค่าเพิ่มขึ้นหรือไม่ 3. ศึกษาปัญหาการนำความรู้ในภาคทฤษฎีไปใช้ในภาคปฏิบัติ 4. ศึกษาทัศนคติของผู้เรียนและผู้สอนต่อการจัดการเรียนการสอนทางพยาบาลศาสตร์